آقا فیل پستچی

عروسک‌ها هر روز منتظر نامه‌های دوستانشان بودند تا از حال هم خبردار شوند ولی چند روزی طول کشید و هیچ نامه‌ای به در هیچ خانه‌ای نرسید. اول هرکدام از آنها فکر کردند که چقدر دوستانشان بی‌وفا شده‌اند و به فکر هم نیستند. ولی تاخیر آقا فیله یک هفته‌ای طول کشید و این مساله اصلا سابقه نداشت.... که آقا فیله یک هفته به در هیچ خانه‌ای نیاید. بچه‌های عروسکی محله دور هم جمع شدند و از هم سراغ آقا فیله پستچی را گرفتند. ولی هیچ‌کدام از او خبر نداشتند. بالاخره آنها تصمیم گرفتند که فردا صبح به اداره پست شهر بروند تا شاید از آقا فیله خبری بیابند...

فردا صبح زود بچه‌های عروسکی شهر همراه هم به اداره پست شهر رفتند. جلوی در اداره پست تعداد زیادی از بچه‌های عروسکی شهر و همکلاسی‌های آنها ایستاده بودند و همه نگران و ناراحت از تاخیر آقا فیله به سراغ او آمده بودند تا شاید خبری از آقا فیله بگیرند. از سر و صدا و تجمعی که جلوی در اداره پست شده بود، یکی از فیل‌های کارمند اداره بیرون آمد و ماجرا را از آنها پرسید و بچه‌ها همگی سراغ آقا فیل خاکستری را گرفتند.

آقای فیل کارمند که تازه متوجه این همه سر و صدا شده بود، آنها را ساکت کرد و ماجرای تصادف آقا فیله را برای آنها تعریف کرد....

و بچه‌ها تازه فهمیدند که این یک هفته که نامه‌ای از هیچ کدام از دوستانشان دریافت نمی‌کردند، آقا فیله زخمی و با بدن آسیب دیده در بستر بیماری خوابیده بوده است و تازه دوچرخه اش هم شکسته و داغون شده است.

بچه‌ها آدرس خانه آقای فیله را از کارمند اداره گرفتند تا با هم به عیادت او بروند.

آنها تصمیم گرفتند که با پدر و مادرهایشان هم صحبت کنند و همگی با هم برای آقا فیله یک دوچرخه بگیرند تا او بعد از این که خوب و سالم شد بتواند دوباره نامه‌های آنها را به دستشان برساند....

فردا وقتی بچه‌های شهر عروسک‌ها به منزل آقا فیله رفتند، آقای فیل خاکستری از دیدن آنها و دوچرخه‌ای که برایش گرفته بودند، همانطور که با بدن باند پیچی شده دراز کشیده بود اشک از چشمانش سرازیر شد که چقدر وجود او برای این شهر و این بچه‌ها مفید است. از بچه‌ها تشکر کرد و قول داد تا هر چه زودتر حالش خوب شود و دوباره بتواند با رساندن نامه‌ها بچه‌ها را خوشحال کند....

برگرفته از داستان دانیال کشتکار کلاس چهارم از بوشهر.

گلنوشا صحرانورد