رسانه ملی و فیلم کوتاه

نسبت رسانه ملی و فیلم کوتاه چیست؛ تلویزیون و بخصوص شبکه اول سیما به چه دلیل در سالهای اخیر، نزدیک به 3هزار دقیقه فیلم کوتاه در قالبهای مختلف داستانی

کد خبر: ۳۱۰۵۱

، مستند و پویانمایی تولید کرده است؛ آن هم در شرایطی که سازندگان این آثار ، بیشتر جوانانی بوده اند که هیچ نسبت سازمانی با تلویزیون نداشته اند؛ اختصاص یکی از باکسهای اصلی سریال هفتگی در رسانه ملی بویژه شبکه اول به پخش برنامه «فیلم کوتاه» در سالهای گذشته و یا بتازگی اختصاص 2فرصت 20دقیقه ای در بهترین اوقات پخش این شبکه به سری جدید برنامه «فیلم کوتاه» براساس چه منطق فرهنگی و رسانه ای صورت گرفته است؛ مشارکت تلویزیون در برگزاری جشنواره های مختلف فیلم کوتاه ، آیا فراتر از یک ژست فرهنگی هنری ، کارکردی داشته و دارد؛ تعیین هیات داوری ویژه و صرف بیش از یکصد میلیون ریال برای پوشش تصویری جشنواره فیلم کوتاه و اهدای جوایز به آثار برگزیده چه ارتباطی با ماموریت و وظایف شبکه ملی دارد؛ و... از نظر برخی برج عاج نشینان عالم فرهنگ و هنر، پاسخ این پرسشها بدیهی و واضح است . این عزیزان برخلاف دیگر زمینه ها که بیشتر قایل به حق هستند تا تکلیف ، در این عرصه از تکلیف و وظیفه تلویزیون دم می زنند و طبیعی است هرچه از روی وظیفه انجام شود، نه منتی بر آن مترتب است و نه شکری واجب ؛ البته اگر بپرسیم دوستان این وظیفه را برای تلویزیون ما، براساس مطالعه و بررسی شرح وظایف و عملکرد کدام دوره سابق و اسبق تلویزیون و یا کدام شبکه و تلویزیون منطقه و حتی کدامیک از شبکه های معروف و قدیمی جهانی استنتاج کرده اند، بعید است با پاسخ درخوری مواجه شویم و مگر نشنیدیم و نخواندیم گله و شکایت بیشتر شرکت کنندگان خارجی جشنواره فیلم کوتاه تهران را از حمایت نکردن شرکتها و رسانه ها و شبکه های بزرگ جهانی از تولید فیلم کوتاه؛ طبعا فیلم کوتاه ، فیلمی نیست که تنها ویژگی اش کوتاه بودن است . فیلم کوتاه اساسا رسانه ای مستقل و دارای هویتی مستقل است و تولید آن فارغ از دغدغه های تجاری سینما صورت می گیرد و اغلب ازقشر فرهیخته تر و وارسته تری روی به تولید چنین آثاری می آورد، بخصوص آن گاه که احساس می کند حرفی برای گفتن دارد. آیا همین ویژگی نمی تواند یک دلیل مهم حمایت نکردن شرکتها و رسانه های بزرگ دنیای سرمایه داری از این رسانه مستقل باشد؛ در اینجا برای آن دسته از مخاطبان که پاسخ پرسشهای آغازین این نوشتار برای آنها بدیهی و روشن نیست ، باید عرض کنم اتفاقا تلویزیون ، انجام همه این ماموریت ها و مسوولیت ها را وظیفه و تکلیف جدی خود می داند. مهمترین دلیل این امر نیز دقیقا به همان ماهیت فیلم کوتاه ، بازمی گردد. ملت ایران با آن پشتوانه غنی فرهنگی و میراث تمدن بزرگ ایرانی اسلامی اکنون که به برکت انقلاب اسلامی ، طلیعه ظهور و حیات دوباره تمدنی تاریخ ساز را در شرق به جهان نوید داده است ، آیا برای دنیای امروز حرفهای مهمی برای گفتن ندارد؛ کدام رسانه سالمتر ، بی غرض تر و آزادتر از فیلم کوتاه و کدام هنرمند ، مستعدتر ، تواناتر و وارسته تر از جوان ایرانی برای تحقق این منظور می توان یافت و آیا ترکیب این دو، مستحق و شایسته حمایت و پشتیبانی نیست؛ آنچه می ماند همت بزرگی است که هنرمند جوان ایرانی برای بازشناخت هویت شرقی ، دینی و ایرانی خود باید پیشه کند. رویکرد هیات داوری شبکه اول سیما در بیستمین جشنواره فیلم کوتاه تهران ، معطوف برانگیختن همین عزم و همت بود و صلا دادن این مهم که فیلم کوتاه می تواند آبشخور سینمای ملی باشد ، سینمایی عمیقا شرقی ، دینی و ایرانی.