پرسش بزرگ من

طوری جواب داد که احساس کردم می‌خواهد تلویحا حرف‌های همسرش را تایید کند اما نمی‌تواند.

از زن جوان خواستم بیرون برود.

می‌خواستم با مرد تنها صحبت کنم. علت کارش را بدانم و سعی کنم آنها را آشتی دهم. دلم برای 3 فرزند کوچک‌شان می‌سوخت.

زمانی که من و آن مرد تنها شدیم، از او پرسیدم چرا با همسرت بدرفتاری می‌کنی؟

فهمیدم جبهه رفته و جانباز شده و موج‌گرفتگی‌های شدیدی که در دوران جنگ داشته، باعث می‌شود گاهی کنترل خود را از دست بدهد و با همسرش بدرفتاری کند.

زن جوان را به داخل دعوت کردم و از او خواستم کمی خویشتنداری داشته باشد.

او برگه‌های پزشکی قانونی را جلوی من گذاشت. این برگه‌ها تایید می‌کرد زن جوان بشدت از شوهرش کتک خورده است.

فداکاری این مرد نسبت به وطنش باعث شده بود جسم و روحش جراحت پیدا کند و زندگی شخصی‌اش به خطر بیفتد.

حسی به من می‌گفت که باید تلاش کنم زندگی او که مردی فداکار و بسیار مهربان است، از بین نرود.

مهربان بودن این مرد را همسرش هم تایید می‌کرد، اما می‌گفت وقتی عصبانی می‌شود کنترلش را از دست می‌دهد.

من این زوج را برای داوری به دایره صلح و سازش فرستادم. جلسات متعددی برگزار شد، اما فایده‌ای نداشت.

سعی کردم راهی پیدا کنم تا آنها را آشتی دهم. خودم چندین جلسه برگزار کردم تا شاید بتوانم این زوج را آشتی دهم.

مرد بیچاره راضی به طلاق نبود و می‌گفت اگر همسرش برود، نگهداری بچه‌ها برای او خیلی سخت خواهد شد.

از طرفی، چون همسرش را هم بسیار دوست داشت، نمی‌خواست او را طلاق دهد.

هر راهی را امتحان کردم نشد. هرچند فکر می‌کردم که شاید حق با زن بیچاره باشد.

در نهایت مجبور شدم رای بر جدایی صادر کنم. مرد جانباز خیلی تلاش کرد همسرش را بازگرداند اما موفق نشد.

دلم می‌خواست برای مردی که تا این حد فداکاری کرده و جانش را به خاطر کشورش به خطر انداخته کاری بکنم، اما نتوانستم. برای همیشه این پرونده در ذهنم ماند.

وقتی به آن روزها فکر می‌کنم، هنوز هم حسرت می‌خورم و از خود می‌پرسم چرا خدمات لازم برای جانبازانی که این طور دچار آسیب هستند وجود ندارد تا خانواده‌ها بتوانند با کمک گرفتن از این خدمات، از جانبازی که در خانه دارند مراقبت کنند و زندگی خوبی داشته باشند؟

حسین واعظی ، قاضی دادگاه کیفری