در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
منتقد همیشگی نظامسرمایهداری
به مناسبت مراسمی که در تئاتر استراناهان در تولدو برگزار شد، خانم آلنده در مصاحبهای با آلن آبرامس از روزنامه لا پرنسا اوهایو شرکت کرد.
ایزابل آلنده نویسندهای است که پیش از هر چیز نام رئیسجمهور فقید شیلی «سالوادور آلنده» را به ذهن تداعی میکند. با وجود این، بخش فراوانی از شهرت خانم آلنده مرهون موفقیتهایی است که آثار او در محافل ادبی گوناگون در جهان به همراه داشتهاند. دختر عموزاده سالوادور آلنده بسیار پیشتر از ظهور و سقوط دولت آلنده، خود در خانوادهای دیپلمات به دنیا آمده است و سفرهای فراوانی که به نقاط مختلف دنیا داشته، نتیجه زندگی دیپلماتیک خانوادگی او بوده است.
به طور طبیعی رمانهای ایزابل آلنده نیز همواره از کشمکشهای سیاسی و اجتماعی مردم شیلی به طور خاص و ملتهای آمریکای لاتین به معنای عام رنگ میگیرند. او در بسیاری از مصاحبههای خود همواره زبان به نقد حکومتهای کنونی آمریکای لاتین گشوده و به چالش کشیدن همیشگی نظامهای سرمایهداری پرداخته است. به باور او، ظهور حکومتهای روزافزون چپگرا در آمریکای لاتین، واکنشی طبیعی از سوی مردم فقیر به سیستمی اقتصادی بر پایه نابرابری است.
فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در ابتدای دهه 90 هرگز به معنای آری به سرمایهداری آمریکایی نبود، بخصوص در آمریکای لاتین که همواره جزو کشورهای جنوب به شمار میرفتند. با وجود این هرگز از رژیمهای حاکم در کوبا و ونزوئلا دفاع نمیکند و آنها را به داشتن حکومتهایی مستبد متهم میکند که تنها برای عده اندکی که در حلقه حزبی آنها هستند شانس زندگی کردن در نظر گرفته است، اما حکومتهای چپ را در دنیا هرگز شبیه هم نمیداند و تلقی استبدادی از حکومتهای چپ را برداشتی سخیفانه در خدمت نظام سرمایهداری میداند و از فضای دموکراتیکی که حکومتهای چپگرا در شیلی داشتهاند بخوبی یاد میکند.
خانم آلنده، ظهور میشل باسله، رئیسجمهور زن سوسیالیست جدید شیلی را بسیار تحسین میکند و از سوابق سیاسی، علمی و خانوادگی او با احترام یاد میکند. خانم باسله با روی کار آمدن رژیم مستبد پینوشه، شیلی را ترک کرد و پس از تحصیل در رشته داروسازی سال 1989 با سقوط رژیم پینوشه به شیلی بازگشت. سقوط حکومت دموکراتیک سالوادور آلنده و ظهور حکومت نظامیان به رهبری ژنرال پینوشه در شیلی با حمایت سازمان اطلاعات آمریکا (CIA) صورت گرفته بود. اما با ظهور رژیم پینوشه، خانم آلنده هنوز به بازگشت سربازان به پادگانها و ظهور دوباره دموکراسی در شیلی امید داشت، ولی یکشبه خانم آلنده در کشور خود غریبه شد و جز مرگ مجازاتی در انتظار مخالفانی چون او نبود. از این رو شیلی را ترک کرد، اما انتظار بازگشت دموکراسی به شیلی 17 سال به طول انجامید و آن زمانی بود که خانم آلنده دیگر به عنوان شهروندی آمریکایی است که در شیلی حق شرکت در انتخابات را ندارد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
