وقتی آرامش زندگی برهم می‌ریزد

تصور کنید وقتی تمام دغدغه ذهنی ما خرید کردن نه براساس نیازهای خانواده که برمبنای لوازم و وسایلی باشد که دیگران دارند، چگونه می‌‌‌توان آرامش داشت.

امروزه بسیاری از دختران و پسران جوان زندگی خود را بر اساس زندگی دیگران بنا می‌کنند. همین مساله موجب می‌شود که شیرین‌ترین و خاطره‌انگیزترین روزهای زندگی خود را به تلخی بگذرانند و با بی‌قراری، اضطراب و افسردگی زندگی مشترک خود را آغاز کنند.

نباید فراموش کرد هدف اصلی زندگی رسیدن به آرامش است و تجربه و تاریخ نشان داده که امکانات مادی صرف هرگز نمی‌توانند این آرامش را به ما هدیه دهند.

براساس آمارهای اعلام شده از سوی سازمان ملی جوانان، 25 درصد از زنان دچار چشم و همچشمی هستند که 10 درصد آنها به دلیل مشکلات روانی و کمبودهای دوران کودکی و 15 درصد به دلیل حسادت و رقابت منفی چشم و همچشمی می‌کنند.

البته این آمار به این معنا نیست که مردان دچار چشم و همچشمی نیستند، بسیاری از مردان هستند که تعویض اتومبیل، گوشی ‌موبایل و دیگر وسایل شخصی‌شان فقط بر مبنای چشم و همچشمی با دیگران انجام می‌شود.

اما نکته‌ای که نباید از آن غافل شد این است که پدیده چشم و همچشمی با رقابت سالم کاملا متفاوت است. اگر پدیده چشم و همچشمی به صورت رقابت در زمینه تحصیل و شغل باشد، نه‌تنها موجب پیشرفت در زندگی می‌شود که آرامش را نیز به انسان می‌دهد.

رقابت سالم حس اعتماد به نفس، خویشتنداری و گام برداشتن برای رسیدن به قله‌های بلند را در انسان تقویت می‌کند و به لحاظ اقتصادی نیز به ارتقای سطح زندگی انسان‌ها می‌انجامد. اما وقتی رقابت ناسالم که همان چشم و همچشمی است در انسان نهادینه شود، او همواره به دنبال نیازهای غیرواقعی است و همواره احساس کمبود و حقارت می‌کند.

کارشناسان معتقدند برای از بین بردن چنین پدیده مخربی در جامعه باید شاخص‌های عینی موفقیت بخوبی از سوی مسوولان متولی فرهنگی جامعه تعریف شود و به جای جایگزین شدن ارزش‌های مادی، افراد به رسیدن به جایگاه‌های بلند معنوی بیندیشند.

ناآگاهی، مدگرایی، تعریف غلط از خوشبختی، غلبه احساسات بر عقل و منطق و مادی‌گرایی از عوامل رشد پدیده چشم و همچشمی در جوامع انسانی است که به گفته کارشناسان باید اصلاح آن از نهاد خانواده آغاز شود و با مجهز کردن اعضای خانواده به باورهای درست تربیتی راه رسیدن به آرامش روانی را برای افراد جامعه هموار کرد.