در میان باش و تنها باش

تو الان در شرایط سختی به سر می‌بری. من شنیده‌ام که خدمت سربازی دوران سختی است که نمی‌توان خیلی راحت آن را گذراند، اما قرار نیست ما در شرایط سخت وا بدهیم و همه چیز را را رها کنیم. خودت گفته بودی که امید مثل یک کاکتوس است که در شرایط سخت بیشتر و بهتر جان می‌گیرد. چه مثال خوبی. من هم همیشه به این مثل فکر می‌کردم و همیشه تعجب می‌کردم از استقامت این گل! تا قبل از نامه تو همیشه با خودم می‌گفتم یعنی کس دیگری هم هست که مثل من به خاطر شعرهایش طعم تلخ تحقیر و توهین را چشیده باشد؟ آخر من تا کی باید به خاطر احساسات لطیف و انسانی باید مورد تمسخر قرار بگیرم، اما حالا که می‌بینم کس دیگری مانند و در شرایط من به سر می‌برد خوشحالم. خوشحالم که تنها نیستم. حالا می‌خواهم به تو بگویم امید عزیز ما و آدم‌هایی مثل ما نه‌تنها نباید از بودن خود شرمسار باشند که باید به خود افتخار هم بکنند. چون ما پاک‌ترین احساسات و عواطف انسانی را آن هم در این زمانه بی‌احساس و بی‌رحم در وجود خود حفظ کرده‌ایم و تن به رذالت‌های دنیا نداده‌ایم. مطمئن باش لحظه‌های تلخی که تو چشیده‌ای است لحظه‌هایی است که در زندگی آدم‌های بزرگی مثل سهراب مدام تکرار می‌شده‌اند. به تو پیشنهاد می‌کنم زندگینامه ونسان ون گوگ را بخوانی. همان نقاشی که تا بود همه تکفیرش می‌کردند و او در اوج ناراحتی و اندوه زندگی‌اش را گذراند، اما حالا نقاشی‌هایش میلیاردها دلار قیمت دارد. پس فکر نکن که تنهایی یا هیچ کس مثل تو نیست. تو اشتباه مرا نکن. تو پیش از هر چیزی باید به خودت افتخار کنی و بابت چیزی که هستی به خود ببالی. اجازه نده قضاوت‌ها و نظر دیگران اینقدر روی احساس و وجودت تاثیر بگذارد.

امید عزیز شمس تبریزی جمله کوتاهی دارد که من هر بار آن را می‌خوانم یا با خودم تکرار می‌کنم تنم از عظمت معنای آن می‌لرزد. او می‌گوید: «میان باش و تنها باش.» این یکی از بهترین جملاتی است که من در طول مدت عمر خود شنیده‌ام. هیچ وقت این جمله شمس را فراموش نکن. اصلا چرا نگاهی به مقامات شمس نمی‌اندازی تا ببینی که او هم مثل تو و من چقدر تنها بوده است. تنهایی بعد از خدا، صفت انسان‌های بزرگی است که گرچه تاب دنیا و پلیدی‌هایش را نداشتند، اما مومنانه ماندند و برای رنگ بخشیدن به زندگی آدم‌های عادی تلاش کردند. امیدوارم فکر نکنی که دارم شعار می‌دهم.

و در پایان باید بگویم امید عزیز، نام تو بهترین اشاره و گوشزد به چیزی است که تو پیش از هر چیزی به آن محتاجی. بله، امیدواری! این اکسیری است که انسان را در بدترین شرایط سر پا نگه می‌دارد. امیدوارم صبور و مقاوم بمانی و این دوره را به دور از هر ناراحتی روحی و جسمی پشت سر بگذاری. من ایمان دارم که روزهای روشنی انتظارت را می‌کشند.