زندگی چند گرم است؟

«مگه ما چند بار به دنیا می‌آییم. مگه چند بار از دنیا می‌ریم؟ می‌گن درست در لحظه مرگ 21 گرم از وزن کسی که داره می‌میره، کم می‌شه و مگه 21 گرم چقدر ظرفیت داره؟ مگه چی از ما کم می‌شه؟ مگه چی می‌شه اگه ما 21 گرم از دست بدیم؟ با رفتن اون چی می‌شه؟ مگه چقدر ارزش داره؟ 21 گرم وزن... یک سکه 5 سنتی. وزن یک مرغ مگس‌خوار... یه تیکه شکلات. 21 گرم چقدر وزن داره؟» فیلم با این جمله‌ها تمام می‌شود، اما هیچ داستانی با پایان فیلم تمام نمی‌شود. داستان اصلی فیلم که همان تامل کردن به این جملات است تازه بعد از تیتراژ پایانی فیلم آغاز می‌شود.

فارغ از محتوای تامل‌برانگیز این فیلم، 21 گرم ساختار جذابی هم دارد. فیلم سه داستان از سه خانواده را به صورت همزمان روایت می‌کند که با یک اتفاق (تصادف) سرنوشت هر سه داستان به همدیگر گره خورده است.

21 گرم با هوشیاری کارگردان و نویسنده‌اش مانند قطعات پازل در هم شکسته می‌شود و با شروع فیلم این پازل‌ها بتدریج و با نظمی خاص (که ممکن است دقیقا خلاف این به نظر رسد، یعنی بیننده احساس آشفتگی و بی‌نظمی در داستان داشته باشد) کنار هم چیده می‌شوند تا در چند فصل پایانی فیلم این پازل تکمیل شده و معنا و مفهوم خود را به دست آورد.

خیلی‌ها بعد از دیدن فیلم معتقدند که اگر داستان فیلم به صورت خطی بیان می‌شد، هیچ شاخصه‌ای در فیلم وجود نداشت و فقط یک داستان ساده بود. در صورتی که اگر کمی به فیلم دقت کنید متوجه می‌شوید که برخی از حوادث این فیلم به طور همزمان رخ داده است و بیان خطی این حوادث به صورت همزمان نه تنها به داستان لطمه می‌زند بلکه تقریبا نمایش آنها غیرممکن است.

نام فیلم 21 گرم و همچنین جملات پایانی شان پن به دلیل تحقیقات یک پزشک آمریکایی است. این پزشک وزن بیماری که در آستانه مرگ قرار داشت را به وسیله ترازوی دقیقی اندازه‌گیری کرد و بلافاصله بعد از مرگ وی نیز وزن او را اندازه گرفت و متوجه شد بعد از مرگ دقیقا 21 گرم از وزن بیمار کم شده است که از آن این موضوع به یک باور جمعی تبدیل شده بود که این 21 گرم وزن روح انسان است که پس از مرگ از جسم رها می‌شود. هرچند کمی بعد محققان اثبات کردند که این نظریه غلط است، اما ایناریتو این موضوع را دستمایه فیلمش کرد تا اثری دیدنی به نام 21 گرم را خلق کند.