مقایسه2 DDR‌ و 3 DDR

کدام حافظه بهتر است؟

در مبارزه بین حافظه‌ها این سوال مطرح است : ‌2 DDR‌ بهتر است یا ‌3 DDR‌؟امروزه کاربران در مورد انتخاب حافظه رم با انبوهی از ویژگی‌های گوناگون، مانند مشخصات سرعت و ظرفیت مواجه هستند. در اینجا می‌خواهیم شما را در طراحی و جمع کردن رایانه جدیدی که مدت‌هاست آرزوی داشتن آن را در سر پرورانده‌اید، یاری دهیم و قصد داریم سه پرسش را که در ذهن اکثر کاربران در مورد حافظه‌های رم امروزی مطرح است، پاسخ دهیم. ‌

کد خبر: ۲۵۸۳۶۰

‌1– آیا ریزپردازنده‌های فنوم‌دو1، سوکت جدید ‌3AMD AM‌ ارزش صرف هزینه تهیه حافظه‌های ‌3DDR‌ را دارند؟

2– آیا باید هزینه گزاف تهیه حافظه‌های رم سرعت بالا را پذیرفت، یا باید به استفاده از همان رم‌های قدیمی ارزان اکتفا کرد؟

3– و در آخر، چه مقدار حافظه رم کافی است؟

ما سه نوع از رم‌های موجود در بازار را، با مقادیر مشابهی از ظرفیت حافظه در رایانه‌ای با ریزپردازنده جدید ‌7Core i‌ اینتل در کنار هم مورد آزمایش قرار داده‌ایم تا به جواب پرسش‌های فوق دست یابیم و شما در اینجا نتیجه کار را به شرح زیر می‌خوانید.

یکی از مواردی که برای ‌AMD‌ به‌صورت یک عادت درآمده، این است که عمدا در مورد به‌کارگیری فناوری‌های جدید حافظه در ساختار مادربوردهای خود دیرتر از اینتل وارد عمل می‌شود. ‌ AMD‌یک‌سال ‌و نیم پس از رقیب دیرینه‌اش اینتل، ناگهان تراشه جدید ‌3AM‌ که از حافظه رم ‌3DDR‌ پشتیبانی می‌کند را وارد میدان کرد. ‌برای پی بردن به انگیزه ‌AMD‌ از این عملکرد، تصمیم گرفتیم تا یک ریزپردانده 8/2‌گیگاهرتزی فنوم2 مدل ‌810 4X‌ را با هر دو نوع حافظه‌های ‌2 DDR‌ و ‌3 DDR‌ آزمایش کنیم. اما پیش از این‌که دست به‌کار شویم، لازم است تا نکته‌ای را برای شما شرح دهم که چگونه اغلب ریزپردازنده‌هایی که تنظیم‌کننده حافظه2‌ ‌در آنها به‌صورت درون‌ساخت و سرخود طراحی شده‌اند، روی آن نوع از حافظه رمی که از آن پشتیبانی می‌کنند، قفل شده‌اند. در مورد اینتل، این کمپانی تصمیم گرفت که ریزپردازنده‌های ‌7Corei‌ از حافظه‌های رم نوع ‌3 DDR‌ پشتیبانی کنند، اما ‌AMD‌ که با مطرح ساختن فناوری‌های جدید خود قبلا میلیون‌ها مادربورد سوکت ‌+2AM‌ را راهی بازار کرده بود، چنین امکانی را در اختیار نداشت. بنابراین یک ریزپردازنده فنوم2 با تنظیم‌کننده حافظه داخلی پشتیبانی‌کننده از هر دو نوع حافظه‌های ‌2 DDR‌ و ‌3 DDR‌ ساخت و معرفی کرد. ‌ ‌

اگر ریزپردازنده ‌3AM‌ را به یک مادربورد سوکت ‌+2 AM‌ متصل کنیم، کنترل‌کننده حافظه ‌2 DDR‌ آن فعال شده و در صورت اتصال به یک مادربورد ‌3 AM‌، با حافظه رم‌ 3 DDR‌ کار خواهد کرد. از نظر تئوری مزیت حافظه‌های ‌3 DDR‌ بر انواع قبلی آنها یعنی ‌2 DDR‌، عمیق‌تر بودن کشش داده3‌ ‌در آنهاست. حافظه‌های رم ‌3 DDR‌ قادرند در هر چرخه ساعت 8 بیت داده در مقابل 4بیت حافظه‌های ‌2DDR‌ کشش داده ارائه دهند. حال باید ببینیم در واقعیت، چه تفاوت‌هایی از خود نشان می‌دهند.

آزمایش و نتیجه‌گیری اول

جهت انجام این آزمایش، ابتدا ما ریزپردازنده 8/2 گیگاهرتز فنوم2 ‌810 4X‌ را به مادربوردی از سری ‌GX790+ DKA2AM‌ متصل کردیم. اول 4گیگابایت رم ‌2 DDR‌ با سرعت 1066مگاهرتز را در یک مجموعه سخت‌افزاری کنار هم آوردیم و پس از آن یک‌بار هم این ریزپردازنده فنوم2 را برداشته و در یک مجموعه سخت‌افزاری دیگر بر روی مادربورد ‌T Delux79A4M 3AM‌ و در کنار رم 4گیگابایت ‌1033/3 DDR‌ مگاهرتز د‌ارای وضعیت 2کاناله قرار دادیم. به‌اضافه گرافیک ‌GTX 8800 GeForce‌ و فضای ذخیره داده وضعیت جامد ‌M SSD‌ - ‌25X‌ و در بستر سیستم عامل ویندوز اکس‌پی 64بیتی ما همچنین آزمایش‌های مشابهی را نیز با رم 1600مگاهرتز به‌عمل آوردیم و اساسا هیچ تفاوتی را مشاهده نکردیم. در آزمایش از پردازش محتوای رسانه‌ای4‌ ‌تا اجرای برنامه‌های نرم‌افزاری و بازی‌های رایانه‌ای، به‌نظر می‌رسد ‌3 DDR‌ از نظر کارآیی هیچ اثر و مزیت خاصی را بر ‌2DDR‌ نشان نمی‌دهد.

آزمایش و نتیجه‌گیری دوم

جهت انجام این آزمایش ریزپردازنده ‌7Core i‌ اینتل را برگزیدیم. زیرا ‌7Core i‌ از خاصیت داشتن تنظیم‌کننده 3کاناله حافظه برخوردار است و با سرعت موشک گونه‌اش، مناسب‌ترین گزینه برای انجام آزمایشات پهنای باند حافظه5‌ ‌ما به‌نظر می‌رسید. ما یک مادربورد از سری ‌Eclipes SLI 58X‌ را با یک ریزپردازنده 2/3گیگاهرتز ‌7Core i‌، یک کارت گرافیک ‌280 Geforce GTX‌، یک فضای ذخیره داده وضعیت جامد ‌-M SSD25X‌ و سیستم عامل ویندوز ویستای 64بیتی را برگزیدیم و رم را 6گیگابایت از نوع ‌1600/3 DDR‌ مگاهرتز و 6گیگابایت ‌1066/3 DDR‌ مگاهرتز گرفتیم، که هر دو از رم‌های 3کاناله هستند. تراشه ‌7Core i‌ با رم ‌1066/3 DDR‌ پهنای باند 25گیگابایت بر ثانیه را در دسترس گذاشت و با رم ‌1600/3 DDR‌ دسترسی به پهنای باند 38گیگابایت بر ثانیه را میسر ساخت. این در حالی است که پهنای باندی که انواع رم 2کاناله ‌2 DDR‌ ارائه می‌کنند بیش از 13گیگابایت از پهنای باند حافظه نیست. نتیجه آزمایشات با ‌7Core i‌ در یک ساختار مجموعه سخت افزاری رایانه‌ای مشابه اثبات نمود که با به‌کار بردن رم تک کاناله درصدی از کارآیی کاسته شده و از دست می‌رود، رم 2‌کاناله به‌مراتب بهتر عمل می‌کند و رم 3کاناله، بهترین کارآیی را به شما ارائه می‌دهد.

آزمایش و نتیجه‌گیری سوم

در این مرحله از این آزمایش از قطعات سخت‌افزاری مشابه مرحله2 استفاده می‌شود و تنها انواع مختلف و مقادیر متفاوتی از حافظه رم به‌کار برده شده است. در اولین ساختار مجموعه سخت‌افزاری از 2واحد 1گیگابایتی حافظه رم ‌3 DDR‌، در دومین ساختار از 3واحد 1گیگابایتی رم ‌3 DDR‌ سرانجام در سومین ساختار، 3 واحد 2گیگابایتی رم ‌3 DDR‌ به‌کار بردیم. نتیجه کار تفاوت محسوسی را میان مقادیر رم 2 و 3گیگابایت مشخص نشان نداد و فقط با استفاده از 6گیگابایت حافظه رم بود که با مشاهده افزایش قابل ملاحظه‌ای، سطح کارآیی قابل قبولی ارائه گردید.

نتیجه‌گیری نهایی

کلام آخر این‌که اگر انتظار چندکارگی6‌ ‌را از رایانه خود نداشته باشید، مقادیر کم رم و حتی 2گیگابایت نوع 2کاناله نیز با ارائه کارآیی قابل قبولی از خود، کفایت می‌کند. اما باید در نظر داشته باشید که ویندوز ویستای 64بیتی برای اجرا نیاز به مقدار حداقل 3گیگابایت رم داشته و مقدار مناسب توصیه شده برای آن 6گیگابایت است. ‌ذکر این نکته به این دلیل است که ریزپردازنده‌های امروزی برای چندکارگی و ارائه کارهای فوق‌العاده طراحی شده‌اند. این ریزپردازنده‌ها با این همه هسته‌های پردازشی که دارند، این انتظار را برای کاربران ایجاد نموده‌اند که قادرند چندین برنامه نرم‌افزاری را همزمان بدون هیچ‌گونه افتی در کارایی‌های معمول سیستم به اجرا درآورند. با عدم برخورداری دستگاه از مقادیر کافی حافظه رم، شما توانایی و ظرفیت چندکارگی رایانه خود را تنزل داده و هرگز قادر نخواهید بود تا از حداکثر توانایی رایانه‌تان بهره‌برداری کنید.