رئیس در سایه

همه هستند جز آقای برقعی. این غیبت طولانی جدا از آن که از نظر اداری و مدیریتی کمی غریب می‌نماید، نگرانی‌ها درباره سلامت ایشان را نیز افزایش می‌دهد. شهریور امسال بود که خبر رسید معاون رئیس‌‌جمهور به دلیل بیماری قلبی در بیمارستان بستری است و حتی کار به آنژیوگرافی هم کشیده شده است. آن زمان شایعه جایگزینی کردان یا تمدن به جای او قوت گرفت که البته به جایی نرسید. اولی به وزارت نفت و کشور رفت و سرانجام سر از منزل درآورد و دومی استاندار تهران شد. غیبت او در مصاحبه‌‌‌های کلیدی مانند مصاحبه دیروز که مربوط به اعلام جزئیات تدوین برنامه پنجم توسعه بود، بدجور به چشم آمد و یادمان آمد که در چند ماه اخیر فقط معاونینش به جای رئیس، مسائل سازمان منحل شده مدیریت و برنامه‌ریزی را بیان کرده‌اند.

او هم‌دانشگاهی رئیس‌جمهور در دانشگاه علم و صنعت بوده و پس از یک رشته اختلافات دامنه‌دار در 24 آبان 85 به جای فرهاد رهبر از معاونت برنامه‌ریزی وزارت نیرو به سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی سابق آمد و بلافاصله مقدمات انحلال این سازمان و تبدیل آن به معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌جمهور را فراهم کرد.  کمی که به حافظه فشار بیاوریم، به خاطر می‌آوریم که یکی از معروف‌ترین حاشیه‌های برقعی در اوج بحران قیمت مسکن بود که وی چند بانک خصوصی را متهم به ارائه تسهیلات هدایت شده به آن بخش و گرانی بحران‌ساز مسکن کرد.

برقعی در آن زمان مورد انتقاد کارشناسان و نیروهای سیاسی رقیب دولت قرار گرفت، چه به خاطر انحلال سازمان مدیریت که آنان، وی را مامور انجام آن می‌دانستند و چه به خاطر تحصیلات غیرمرتبط وی برای احراز ریاست دستگاه مادر برنامه‌ریزی و پولی  مالی کشور. با این حال، برقعی در برابر تمام این انتقادها به روش خودش دفاعی رو به جلو داشت.

اما این دفاع از اواسط تابستان امسال به کندی سپس خاموشی گراییده است. امیدواریم بیماری آقای معاون حاد نشده باشد و او سالم و سلامت و سر حال، فقط به سایه رفته باشد.