در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
روزانه ها
خداحافظ سرزمین محبوب خدا
مدینه منوره - ابراهیم زاهدیمطلق: کمکم مسجدالنبی و صفهای نماز جماعتش از شلوغیها و ازدحامها خالی میشود. اگرچه حضور زائران بعضی کشورها مثل قزاقستان، قرقیزستان و... این روزها در محوطه مسجدالنبی به چشم میخورد که در روزهای گذشته از آنها خبری نبود. در یکی دو روز گذشته تغییرات دیگری هم به چشم آمده است که از آن جمله حضور زائران جانباز ایرانی در گوشه و کنار مسجدالنبی است. بر این همه باید تلاش بر و بچههای صداوسیما را هم افزود که ساخت و تولید 4 مستند درباره حج در اقوام ایرانی، آنها را به تکاپوی بیشتری در مدینه انداخته است. صداوسیماییها که سال گذشته به صورت آزمایشی مستند حج در میان مردم مازندران را تولید و پخش کردند، این بار جسورانه 4 مستند را در دستور کار گذاشتهاند.
مدینهالنبی و چشمهای بیدارش همچنان در شبها پذیرای زائرانی است که پس از ساعتهای نیمه شب، خلوتی جستجو میکنند تا به سراغ قبر رسولالله بروند و آخرین دیدارها را به واژههایی از وداع و خداحافظی پیوند بزنند.
زائرانی که چند روز قبل و در بدو ورود به مسجدالنبی اذن دخول خواسته و با اجازه حضرتش به زیارت او مفتخر شده بودند، حالا باید اشکهایشان را در چشمها بفشارند، غمگینانه با گنبد سبز و بقیع غریب وداع کنند و امیدوار باشند که رسولالله هم از رفتن آنها شاد نیست.
اگرچه خاک مکه شرافت دارد و به یمن خانه خدا شریف است، اما از فرموده رسولالله(ص) هنگام ترک مکه نمیتوان غافل شد که فرمود: «خدایا مرا از این شهر که دوستش داشتم بیرون میبری، پس مرا به سرزمینی ببر که خودت دوستش داری.» به عبارت دیگر مدینه، شهری است که خدا دوستش دارد و به گفته دیگر «شرف المکان بالمکین» (هر مکانی از ساکنانش شرافت میگیرد).
حالا زائران با مدینهای خداحافظی میکنند که هم خدا آن را دوست داشت و هم رسولش حتی پس از فتح مکه، برای اقامت دوباره به آنجا بازگشت.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
