«ز» مثل زنبور

خودش می‌گوید: «من از همان دوران کودکی علاقه زیادی به سینما داشتم. یادم می‌آید زمانی که برای تماشای فیلم به سینما می‌رفتم، به جای نگاه به پرده، دائما برمی‌گشتم و به آپارات و دستگاه پخش فیلم نگاه می‌کردم.
این علاقه و اسرارآمیز بودن آپارات برای من، دلیلی شد که بعدها یک دستگاه ابتدایی آپارات را با قابلیت پخش اسلاید، در منزل برای خودم بسازم.»

منوچهر آذری همان طور که خود بازگو می‌کند، اجرای تئاتر را در سن 8 یا 9 سالگی آغاز می‌کند. ذوق هنری او از بدو کودکی و با شوق آن دوران توام بوده است.

او می‌گوید: ما یکی از اتاق‌های مدرسه را گرفتیم و اسمش را کلبه هنر گذاشتیم. کلبه ما در ایام جشن مدارس، جشنواره‌های هنری و حتی زنگ‌های تفریح، به اجرای نمایش، گویندگی، نمایشنامه‌خوانی و دکلمه می‌پرداخت. ما در مدرسه، یک رادیو با برنامه داخلی راه انداخته بودیم به اسم صدای مدرسه. این شبکه داخلی، بـرنـامـه‌هـای زیـادی داشـت؛ لـطـیـفـه می‌گفتیم، نمایشنامه‌های کوتاه می‌خواندیم، اخبار مدرسه را اعلام می‌کردیم و تمام این اتفاقات در زنگ‌های تفریح مدرسه صورت می‌گرفت.

منوچهر آذری از کودکی کار برای بچه‌ها را دوست داشته و برای پدر و مادرهایی که الان صاحب فرزند هستند، بازی می‌کرده است.

او می‌گوید: من کار کودک را خیلی دوست داشتم. دنبالش می‌کردم و الان هم علاقه زیادی به این کار دارم. در خانواده ما ایرانی‌ها، بچه‌های ایرانی، بچه‌های بااستعدادی هستند. اگر امکانات در اختیارشان بگذارند، اگر در مهدکودک‌ها و دبستان‌ها به آنها توجه کنند، اگر ارتباط آنها را با خدا، با والدین، با دوستان و با طبیعت و زندگی‌شان محکم‌تر و منسجم‌تر کنند، به نتایجی خوب و شکوفایی استعدادها و پرورش خلاقیت‌ها خواهیم رسید.

آذری خاطرات زیادی از رادیو دارد. او می‌گوید: در آن زمان در رادیو برنامه‌ای بود که با همکاری فرهنگ مهرپرور اجرا می‌کردم؛ برنامه‌ای به نام زنگ تفریح که برای کودک و نوجوان پخش می‌شد. خاطره‌ام از این کار مربوط به نقش زنبوری بود که اجرا می‌کردم. برای اجرای این نقش، یادم می‌آید هرچه حرف «ز»‌ بود، روی آن تمرکز و تاکید می‌کردم تا جایی که به خاطر این اجرا جایزه گرفتم؛ یک هدیه 5000 تومانی از طرف برنامه کودک رادیو.

منوچهر آذری بچه‌ها را دوست دارد. او دوست دارد بچه‌ها به او بابامنوچهر بگویند. بابامنوچهر می‌گوید: بچه‌ها پدر و مادرهایشان را دوست داشته باشند و به آنها احترام بگذارند و از امکاناتی که بسختی برای آنها فراهم می‌شود، استفاده کنند. برای رسیدن به درجات عالی درس بخوانند، تفریح سالم داشته باشند و از طریق دانشگاه، وارد کارهای هنری بشوند.