علی درویش
دوباره باید شد
«موهای سفید» ... نتیجه موهایی است که از «ماست» بیرون کشید!
نگاهمان «دربست» در خدمت «درهای بسته» است! ...
چون به طور «حتم» در مجلس «ختم» خود حضور ندارم، پیشاپیش از حضور سروران تشکر میکنم...!
دو روزه عمر... «یک روز» در انتظار فردا و «روز دیگر» در حسرت دیروز بودهایم!
هیچ کس توقعات «ما را»، برآورده نکرده است... حتی «خود ما»!
«جای خالی» وجود دارد... مهم این است «جاخالی» ندهی... .
این جور که بوش میآد... میشه با «بینی»، «پیشبینی» کرد!
سرم «گیج» میرود... وقتی میبینم زمین و زمان به «دور خود میچرخند»!
خوابهای خوشمان را «به امید بیدار»... «ملاقات میکنیم»!
موفقیت، ... «برآوردی» از خواستههای «برآورده» شده است.
«تنهایی»، ... هیچ گاه مرا «تنها» نگذاشت!
«ازدواج»، ... پیروزی «پرگلی » است !
«پیشداور» جای «پیشداوری» نیست... .
«مشکل اساسی» وقتی است که «اساس مشکل» دیده نشود... .
تا شرایط جدید «پوستمان را نکنده» ... باید «پوست انداخت»!
یک نیمه از عمر را «به بازی گرفتیم» ... نیمه دوم «به بازی گرفته شدیم»!
«خشم»،... «اعصاب دردسر» میشود!
دست و پا بسته ... «دست و پا» نمیشود زد، چه رسد به «دست و پا» کردن... .
گفت و گو
