روز رضایت‌

چنان‌که معصوم در دعای جوشن به این مفهوم اشاره می‌کند و می‌فرماید: (یا من سبقت رحمته غضبه)‌ ای کسی که رحمت او بر غضبش رجحان و سبقت دارد.

محور دوم: رضای الهی، ثمره محبت الهی‌

رضا خشنودی است و آن، ثمره محبت است و مقتضای آن، عدم انکار و ناراحتی قضای الهی در همه حالات است.
مطلوب اهل ظاهر که خدای تعالی از ایشان راضی باشد تا از خشم و عقاب او ایمن شوند و مطلوب اهل حقیقت این است که از خدای تعالی راضی باشند، به طوری که ایشان را هیچ حالی از احوال مختلف مانند مرگ و زندگانی، بقا و فنا، رنج و راحت و سعادت و شقاوت و غنا و فقر مخالف با تقدیرات او نباشد و یکی را بر دیگری ترجیح ننهند، به دلیل این‌که همه مصائب و شیرینی‌های روزگار را از جانب خدای متعال می‌دانند و محبت باریتعالی در طبایع ایشان راسخ شده باشد بنابراین بر ارادت و بر تصمیم خداوند متعال او هیچ رجحانی نمی‌طلبند و هرچه بر ایشان پیش ‌آید، به آن راضی باشند.

فایده مقام رضا در دنیا فراغت قلب برای عبادت و راحتی از هموم و در آخرت، رضایت خدا و نجات از غضب اوست.