پادکست و آینده رادیو

در مقدمه کتاب درباره پادکست نوشته شده است: پادکست دیر آمد و زود رفت و پیش از آن که چندان درباره آن گفتگو صورت گیرد و قابلیت‌های آن مورد کاوش قرار گیرد به یک باره سکوتی فراگیر آن را در بر گرفت. این که پادکست می‌تواند روزی جای رادیو را بگیرد برای کسانی که به دنبال مخاطبان گسترده می‌گشتند به سرعت تبدیل به وسوسه‌ای شد که در برابر آن نتوانستند مقاومت به خرج دهند.

از دیگر سو برای اصحاب پخش عمومی نیز این نگرانی به وجود آمد که پادکست تا کجا می‌تواند پیش برود و از وظایف و نقش‌های آنان بکاهد.

مقاله اول درباره پادکست را مسعود کوثری نوشته است. این مقاله با عنوان پادکست ذره‌ای شدن و عرصه عمومی،‌ کاربردهای مختلف پادکست‌ را بررسی کرده است.

نویسنده مقاله دوم، 2 نفر هستند؛ مهدی منتظر قائم و فاطمه جناب اصفهانی. مقاله آنها بررسی کاربردها و اثرات پادکستینگ بر ارتباطات سازمانی و پخش عمومی نام دارد. معصومه شهبندی نیز با مقاله پادکست، صدایی خاموش در فضای مجازی نیز در این کتاب حضور دارد.

حسین حسنی در مقاله چهارم کتاب با عنوان پادکست، رسانه سبک زندگی، به بررسی پادکست به عنوان یک رسانه سبک زندگی پرداخته است. مقاله پنجم کتاب پادکست و آینده رادیو، پادکست، امروز و فردا نام دارد که مصطفی قوانلو قاجار آن را نوشته است.

فصل ششم کتاب به موضوع پادکست؛ تهدیدی جدید یا فرصتی ارزشمند، مقاله‌ای است که محمدمهدی لبیبی آن را به رشته تحریر درآورده است. آخرین مقاله که در فصل هفتم چاپ شده است، حس و آوا نام دارد که محمدمهدی رجا آن را نوشته است. وی در این مقاله از پادکست به عنوان قوی‌ترین ابزار انتقال محتوا و معنا نام برده است.