به کوشش: امید انتظاری
عکاسباشی
«امینی» دریادلی بود، عقابی بلندپرواز بود، عقابی که به منقار کلام از لابلای سطور گرد گرفته تاریخ، سیمای علی را یک بار دیگر نشان داد، علی و یارانش را. به حق گروید. به حق زیست. به آستان بلندپایه و شکوهمند مرد حق روی آورد. در راه شناخت و شناساندن این «حق» به جان کوشید. یادش را گرامی میداریم. میراثش را پاسداری کنیم، که مرد، مرد حق بود و حق گفت... .
حالا که «امینی» نیست ما کجاییم؟ چه میکنیم؟ چه کردهایم؟ به کجا میرویم؟ باید که چهرههای حق را بنگریم. باید که حق را دریابیم. باید که علیو یاران علی را بشناسیم و بشناسانیم. باید که راه بیفتیم. باید که ره چنان رویم که رهروان رفتند.
این دینی است که ما به علی داریم، دینی است که به «امینی» داریم.، دینی است که به «جامعه» داریم...
حماسه غدیر، صص 419 - 415
گفت و گو
