مردم و تهدیدهای امنیت غذایی محمدرضا عزیزی

«اقتصاد» و «سلامت » تغذیه ، شاکله های تعیین کننده امنیت غذایی هستند. ماجرای جنجال برانگیز گوشتهای آلوده وارداتی برای یک بار دیگر در گوش مسوولان و مردم ، این حقیقت تلخ را فریاد کرد که امنیت غذایی مردم به خاطر مشکلات اساسی در این 2مقوله

کد خبر: ۱۵۸۵۳

، همچنان با تهدید روبه روست . واکنش مسوولان در قبال ورود دهها تن گوشتی که از کشورهای خلیج فارس رانده شده بود و در نهایت سر از ایران درآورده است ، به سیاق سابق است ، چراکه هر یک خود را از تقصیر مبرا دانسته و انگشت اتهام به سوی دیگری نشانه رفته اند. مهمترین ابزارهای تضمین و تامین سلامت غذایی ، وجود دستگاه های نظارتی قوی است . در حال حاضر دستگاه های متعددی نظیر وزارت بهداشت ، دامپزشکی ، سازمان بازرسی ، اداره کل نظارت ، نیروی انتظامی وقوه قضاییه و... هر یک مسوولیت هایی دارند. جالب اینجاست که برخی از دستگاه های اصلی در نحوه رسیدگی ، یک نظر مشترک و مبنا ندارند. در ماجرای گوشتهای وارداتی و تاریخ مصرف گذشته ، وزارت بهداشت معتقد است چنانچه گوشت بیش از یک سال در سردخانه بماند، قابلیت مصرف ندارد و باید معدوم شود، اما سازمان دامپزشکی اعتقاد دارد پس از گذشت یک سال از نگهداری در سردخانه ، پس از انجام آزمایش های لازم ، می توان گوشتها را در کارخانجات تولید فرآورده های غذایی مصرف کرد. حال معلوم نیست تکلیف کارخانه داری که گوشتهای تاریخ مصرف گذشته را (برای تولید سوسیس ، کالباس و...) با تایید دامپزشکی مصرف می کند و اما با ممانعت وزارت بهداشت روبه رو می شود، چیست ؛! در اینجاست که زمینه چانه زنی ها و توافق های غیررسمی فراهم می شود. از سوی دیگر، تعدد و تنوع دستگاه های نظارتی ، باعث سردرگمی شهروندان نیز شده است . اگر کسی به وجود گوشت آلوده در فروشگاهی پی ببرد، چنانچه با وزارت بهداشت تماس بگیرد، پاسخ می شنود که «باید با دامپزشکی تماس بگیرید» اگر با دامپزشکی تماس بگیرد، به او می گویند: «اگر مهر داشته باشد ما مسوولیم وگرنه با نیروی انتظامی تماس بگیرید.» و... مقوله مهم بعدی ، اقتصاد تغذیه است . در حال حاضر، کشورهای همسایه ،گوشتهایی به مراتب ارزان تر از گوشتهای داخلی را به صورت دام زنده یا کشتار عرضه می کنند. حتی کشورهایی نظیر برزیل و آرژانتین با وجود دوری مسافت و هزینه های حمل ونقل ، گوشتهایی ارزان تر و مرغوب تر می تواند وارد بازارهای داخلی کنند. با توجه به قیمت بالای گوشت و تقاضای زیاد، انگیزه کافی برای قاچاق آن وجود دارد. تجربه چندین ساله در برخورد با پدیده قاچاق نیز نشان داده که برخوردهای قهری و بستن مرزها و... بجز هزینه مالی و زمانی ، نتیجه دیگری ندارد. بی شک تا زمانی که چالشهای اساسی مقوله سلامت و اقتصاد تغذیه حل نشود، مشکل قاچاق و ناسالم بودن مواد غذایی پایدار خواهد بود. مردم اکنون می پرسند آیا انصاف است که گوشت را با قیمت گران بخریم و از سلامت آن مطمئن نباشیم؛ امیدواریم مسوولان با اتخاذ تدابیر عملی و منطقی ، به این پرسش مردم پاسخ دهند.