صدای حقیقت از تهران تا قفقاز

به گزارش جام‌جم‌آنلاین ازروابط عمومی رسانه ملی، شبکه سحر آذری به‌عنوان یکی از بازو‌های رسانه‌ای جمهوری اسلامی ایران در منطقه قفقاز، همواره نقشی کلیدی در انتقال روایت‌های داخلی به مخاطبان خارج از مرز‌ها ایفا کرده است. در این میان، خبرنگارانی، چون نرگس آشوری که خود اصالتاً آذری‌زبان بوده و با دغدغه‌های این منطقه آشنایی عمیق دارند، در خط مقدم این مأموریت قرار می‌گیرند. این گفت‌و‌گو، تلاشی است برای درک عمق فعالیت‌ها، مسائل و تعهدات این خبرنگار در مواجهه با فضای پیچیده رسانه‌ای امروز.

نرگس آشوری در ابتدای این گفت‌و‌گو ضمن معرفی خود گفت: نزدیک به پنج سال است که افتخار این را دارم عضو کوچکی از خانواده سحر باشم. در این مدت توانستم تجربه‌های ارزشمندی کسب کنم؛ از پوشش پیاده‌روی اربعین در عراق گرفته تا گزارش دیدار‌های مردمی مقام معظم رهبری و همراهی وزیر شهید، آقای امیر عبداللهیان در سفر‌های روسیه و ارمنستان.

آشوری درباره نقش و اهمیت شبکه سحر در انتقال روایت‌ها و واقعیت‌های ایران به مخاطبان خارج از کشور بیان کرد: شبکه سحر در پنج زبان مختلف فعالیت می‌کند و من خبرنگار کانال سحر آذری هستم. می‌توان گفت سحر آذری به لحاظ سیاسی در جمهوری آذربایجان از جایگاه خاصی برخوردار است. مسلمانان جمهوری آذربایجان به‌شدت تشنه شنیدن حقیقت از رسانه‌های ایران و هر رسانه آزادی در جهان هستند و شبکه سحر آذری دقیقاً همان تریبونی است که ما در اختیار مردم مسلمان آذربایجان قرار داده‌ایم. ما حقیقت را تقدیم مردم جمهوری آذربایجان می‌کنیم که طبیعتاً با واکنش‌های مختلفی هم روبه‌رو می‌شویم.

وی با اشاره به فعالیت‌های خود در شبکه سحر مطرح کرد: درواقع شبکه سحر آذری یک شبکه خبری نیست، بلکه یک شبکه اجتماعی همراه با برنامه‌های کودک، خانواده، سیاسی، خبری و حتی آموزش زبان است. جدول‌پخش ما خالی از این موضوعات نیست و سعی می‌کنیم سلیقه‌ها و رده‌های سنی مختلف را در نظر بگیریم. من در حال حاضر مشغول کار خبرنگاری هستم و هم‌زمان مسئولیت فضای مجازی و صفحات رسانه‌های اجتماعی شبکه را برعهده دارم.

حادثه سفارت آذربایجان جنجالی‌ترین گزارشم بود
آشوری گزارش خود درباره حادثه سفارت آذربایجان در تهران را یکی از جنجالی‌ترین گزارش‌های خود دانست و یادآور شد: ما در ساعت اولیه حمله به سفارت آذربایجان در تهران مقابل سفارت حاضر شدیم. گزارش تهیه کردیم و حتی در پلیس آگاهی هم در چارچوب قوانین مربوط به جرائم این‌چنینی با ضارب، مصاحبه اختصاصی داشتیم. بین رسانه‌های آذربایجانی اولین کانالی بودیم که این موضوع را با جزئیات و مصاحبه اختصاصی با ضارب پوشش دادیم، به همین دلیل رسانه‌های آذربایجان بسیار سعی کردند تعابیر مختلفی از این مصاحبه داشته باشند.

وی درباره تلاش‌های همکارانش در شبکه سحر برای مقابله با روایت‌های طرف مقابل و ارائه تصویر شفاف تحولات و بازخورد‌ها نیز تصریح کرد: بازخورد مخاطبان مرهمی‌بود به زخمی‌که رسانه‌های آذربایجانی وابسته به صهیونیست‌ها با مطالبی که درج می‌کردند، می‌زدند.

مرهمی‌بود بر موضع‌گیری‌هایی که باید از کشور همسایه و مسلمان می‌دیدیم، اما ندیدیم. پیام‌های بسیار زیادی از مخاطبان آذربایجانی دریافت کردیم؛ آنها تأکید کرده بودند که ما مثل حاکمیت فکر نمی‌کنیم، ما حق را به شما می‌دهیم، در کنار شما هستیم، قلبمان با شماست و برای شما دعا می‌کنیم.

تجربه گرانبها و خاص تهیه گزارش زیر بمباران
وی درباره نحوه کار خبری در جنگ رمضان نیز اظهار کرد: باید بگویم که شاید متناقض‌ترین احساسات را در طول فعالیتم در جنگ رمضان تجربه کردم؛ یعنی آرامش در عین ترس و توکل در متلاطم‌ترین حال. از طرفی تهیه گزارش و اجرا زیر بمباران و صدا‌های وحشتناک حقیقتاً سخت و ترسناک بود، اما از طرف دیگر تصور اینکه من هم در حد توانم کمکی به انتشار و دیده شدن رشادت مردم و رزمندگان سرافرازمان کرده‌ام، واقعاً روحیه‌بخش بود. شاید بزرگ‌ترین تجربه‌ای که کسب کردم همین یادگرفتن حفظ خونسردی، کنترل ترس و بالا بردن سرعت عمل در مواقع خاص بود که به نظرم در حرفه ما تجربه بسیار گران‌بهایی محسوب می‌شود.

آشوری درخصوص تهیه گزارش‌های اختصاصی از تجمعات مردمی در این شب‌ها نیز گفت: سعی کردم در ۳۰ روز اول جنگ تقریباً هر شب در تجمعات مردمی در نقاط مختلف شهر حضور داشته باشم.
 
به نظرم این رویکرد اقدام مثبتی بود، چراکه در سالیان اخیر، رسانه‌های معاند و به‌تبع آن رسانه‌های خارجی، سعی بسیار کردند که به این روحیه و همبستگی ملی ایرانی‌ها خدشه وارد آورند و چهره متفاوتی از مردم به جهان و حتی کشور‌های همسایه ارائه دهند. این بهترین فرصت بود تا بتوانم به‌عنوان خبرنگار حوزه قفقاز تمام این ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد مردم ایران را بدون تکلف نشان بدهم. الحمدلله بازخورد‌ها هم خیلی خوب بود.

در پایان، نکته‌ای که برای من بسیار جالب بود و دوست دارم به آن اشاره کنم این است که مخاطبان غیر ایرانی که عموماً اسیر تبلیغات بودند، روز‌های اول به‌شدت نسبت به تصاویر مقاومت می‌کردند و به تکرار گفته‌های رسانه‌های خودشان مبنی بر هوش مصنوعی و قدیمی‌بودن اجتماعات می‌پرداختند، اما رفته‌رفته با افزایش تصاویر و گزارش‌ها، مشاهده کردیم که همان مخاطبان مخالف تبدیل به طرفداران پروپاقرص شدند.