قلبهایی که با عشق می تپند

هفته پیش بیماری که به طور ناگهانی به عارضه قلبی مبتلا شد، در یکی از مجهزترین بیمارستان های خصوصی تهران بستری شد. با این که هزینه های هنگفتی در این بیمارستان به مراجعان تحمیل می شود، اما به دلیل خدمات رسانی ضعیف و بی توجهی کادر پزشکی ، ناگزیر شدم بیمار را با مسوولیت خود ترخیص کنم و به منزل بیاورم .

کد خبر: ۱۳۴۸۲

ساعتی بعد، بیمار دوباره دچار حمله شد؛ این بار با اورژانس تهران تماس گرفتم و خودروی اورژانس در کمتر از 3دقیقه به منزل رسید و ماموران امداد به اقدامات اولیه پرداختند. از سرعت عمل آنها بیش از آن که سپاسگزار باشم ، شگفت زده شدم . آنها ضمن آرامش بخشیدن به اطرافیان بیمار، با دقت کار خود را انجام دادند و در نهایت ، راهی یکی از بیمارستان های دانشگاهی تهران شدیم . کارکنان اورژانس بیمارستان قلب شهید رجایی ضمن برخورد صمیمی و متعهدانه ، همان کارهایی را که پرسنل بیمارستان مشهور خصوصی در 4روز بستری شدن بیمار در سی .سی .یو انجام دادند، ظرف چند دقیقه به کار بستند. با این تفاوت که در بیمارستان خصوصی ، پرسنل اتوکشیده و آراسته بودند و در اینجا خسته ، اما بشاش و گشاده رو؛ اولی ها کراوات زده بودند و دومی ها روپوش های سفیدی بر تن داشتند به پاکی دلشان ؛ اولی ها ما را از اینجا به آنجا می فرستادند و دومی ها خودشان برای ما می دویدند. از رفتار اولی ها دلهره به وجودمان سرازیر می شد و دومی ها آرامش روانه جانمان می کردند. لازم می دانم به عنوان یک شهروند، در شرایطی که همه از خودگردانی بیمارستان ها وواگذاری آنهابه بخش خصوصی سخن می گویند، از کارکنان بیمارستان شهید رجایی که می دانم درآمدشان به مراتب کمتر از همکارانشان در بخش خصوصی است و هنگام مواجهه با بیمار، شرف ، تعهد و وجدانشان را در طبق اخلاص می گذارند، سپاسگزاری کنم . وقتی از بیمارستان بیرون می آمدم ، یک بار دیگر به تابلوی بیمارستان نگاه کردم . واقعا که نام شهید رجایی برازنده این بیمارستان است . آنچه نوشته ام ، درخور لطف و صفای پزشکان ، پرستاران و مسوولان بیمارستان قلب نیست ؛ قلب سپید کارکنان بیمارستان قلب ، جای خداست و مگر می توان سزایی بهتر از این برای آنان خواست ؛ معرفت و انسانیت را نمی توان از روی رنگ و لعاب سنجید و اگر این چنین نبود، خیلی ها با پولی که داشتند، شرافت را نیز به بازار سیاه می کشاندند.