سردبیر دقت کن!

من فقط گوینده‎ام
حیاتی گفته است: بعضی از خبرها را از قبل می‌خوانیم اما معمولا اخبار را همان موقع در دستگاه می‌بینیم. اگر از قبل هم ببینیم فرق چندانی نمی‌کند، چون به رای نیست که بتوانیم تغییرش دهیم. این خبر جزو خبرهایی بود که در استودیو با آن مواجه شدم. خبر در دستگاه اتوکیو می‌آید و گوینده فقط تمام فکرش این است که آن را درست بخواند و کلمات را درست اجرا کند.
او ادامه داده: چیزهای بدی راجع ‌به من نوشتند. تعجب می‌کنم! آدم‌هایی که دارند در عرصه رسانه و ارتباطات کار می‌کنند، چطور این موضوع را متوجه نمی‌شوند. یک موقع آدمی با سطح اطلاعات پایین این حرف را بزند، می‌گویم نمی‌داند اما کسی که در عرصه رسانه باشد و فکر کند این دیدگاه من بوده، خودم آن را نوشتم و این موضع‌گیری من است، جای خنده دارد. معتقدم می‌توان خبر را بدهی اما در آن بی‌احترامی نباشد. در زندگی‌ شخصی‌ام و در طول عمرم به هیچ‌کس بی‌احترامی نکردم. شاید باور نکنید اما من در عمرم تاکنون فحش نداده‌ام. ممکن است برای کسی غیرقابل قبول باشد که من گوینده خبری هستم که در آن این چنین موضع‌گیری شده است اما من چاره‌ای ندارم،‌ چون فقط گوینده هستم.
گل‌درشت نباشیم
در این‌که گوینده در نگارش و موضع‌گیری خبر نقشی ندارد، حرفی نیست اما مهم‌تر از این حواشی و پاسخ حیاتی که از قبل نیز قابل حدس بود، باید چند کلامی رو به سردبیران اخبار گفت، می‌توان موضع‌گیری کرد اما آن را در چارچوب ادب و اخلاق به نرمی در متن خبر تنید، به‌ویژه زمانی که گستره مخاطبانمان کوچک و بزرگ و به وسعت تمام مردم ایران باشند.