بدیهیاتِ نادیده گرفته‌شده!

مسؤولانی هم بیایند و با تعریف و تمجید از شرکت‌های غولی که نیاز چندانی هم به این نمایشگاه‌ها ندارند، کمی حس پیشرفت را به این ملغمه تزریق کنند! اما مایه تأسف در میان همه این‌ها، برخی از موارد بسیار پیش پاافتاده و بدیهی است که به نظر می‌آید کاملا به حال خود رها شده است.

اولین مسأله، محتوای آنلاین و اطلاع‌رسانی نمایشگاهی است که شعار ارتباط فراگیر را یدک می‌کشد! شاید باورتان نشود، ولی وبسایت رسمی نمایشگاه تلکام را در جایگاه چهارم جست‌وجوی عبارت «تلکام 97» در گوگل پیدا می‌کنید. در مورد وضعیت اسف‌بار خود وبسایت هم واقعا چیزی نمی‌توان گفت! نه نقشه‌ای برای پیدا کردن غرفه‌های مختلف، نه اطلاعات درستی در مورد برگزاری و آخرین اخبار، نه حتی ساعت برگزاری نمایشگاه! فکر می‌کنید در صفحه فهرست شرکت‌کنندگان در نمایشگاه چند شرکت را ببینید؟ اهمیتی ندارد، چون این صفحه کاملا خالی است! نسخه موبایل هم که اصلا چیست؟!

مسأله دوم، بازاریابی‌های عجیب و غریب و فوق سنتی در این‌گونه نمایشگاه‌هاست. تا کی باید شاهد شماره‌فروشی دمِ دری در غرفه‌های اپراتورهای با ادعای بسترهای
فوق هوشمند، صف‌های گرفتن سیمکارت‌های رایگان و برگه پخش‌کردن‌های بی‌هدف باشیم؟ آیا نمی‌توانیم حداقل کمی از این فناوری‌های ادعایی را در خود نمایشگاه ببینیم؟ در دوران نسل چهارم شبکه‌های مخابراتی، چرا من بازدیدکننده باید جلوی تابلوی نقشه نمایشگاه بایستم تا بفهمم اصلا کدام غرفه‌ها نمایشگاه تلکام است؟

و در آخر، از غرفه‌دارانی بگوییم که بدون داشتن اطلاعات درست از محصول شرکتشان یا حتی اطلاعات پایه‌ای IT، بازدیدکنندگان را به این‌ور و آن‌ور پاس می‌دهند تا بدون افزودن ذره‌ای به دانش یا علاقه آنها، صرفا در حد یک تبلیغ‌کننده ظاهری باقی بمانند!

آیا وقت آن نرسیده که بعد از این همه سال تبلیغ کمیت، کمی هر بر کیفیت برگزاری نمایشگاه‌ها بیفزاییم؟