صدایی که فتح را بشارت داد

گوینده این جمله معروف و ماندگار محمود کریمی‌علویجه است؛ از‌جمله گویندگان آن سال‌های رادیو ایران و یکی از اولین افرادی که خبر آزادسازی خرمشهر را به اطلاع مردم رساند و با آن صدای لرزان از شوق، اما حماسی و با قدری بغضش در حافظه‌ها باقی ماند.

به مناسبت فرا رسیدن هفته دفاع مقدس و گرامیداشت ایام جنگ تحمیلی، در سرویس رسانه جام‌جم بر آن شدیم تا به دنبال این صدا گشته و با صاحب آن گفت‌وگویی انجام بدهیم؛ از حال و هوای آن ایام بپرسیم و از وضع این روزهایش جویا بشویم و خلاصه این‌که یک دل سیر از خاطراتش بپرسیم. پیدا کردنش اما آسان نبود و دسترسی به او مشکل. اولین نتیجه پرس‌وجوهایمان به این‌جا رسید که گفتند او برای ماموریتی به خارج از ایران رفته و در همان‌جا اقامت گزیده است. خب... گفتیم از طریق گستره بی‌پایان اینترنت که می‌توانیم وصل شویم و صدایش را بشنویم... در جست‌وجوی شماره تماسی از او به سراغ همکاران قدیمی‌اش رفتیم و یک به یک پرسیدیم تا این‌که حمیدرضا خزایی، از دیگر فعالان آن سال‌های رادیو و اولین مدیر رادیو جبهه خبر داد که کریمی به ایران بازگشته، همین‌جا ساکن است و مدیر یکی از نهادهای فرهنگی کشور است.

القصه، با کریمی تماس گرفتم تا از او برای حضور در روزنامه و گفت‌وگو دعوت کنم. تلفن که زنگ می‌خورد صدایش را در ذهنم مرور می‌کردم و این‌که صدا هنوز همان است یا گرد گذر تاریخ تغییرش داده است. پاسخ داد. خودش بود؛ گیریم قدری گرفته‌تر و آرام‌تر.

کریمی خوشحال شد که سراغش را گرفته‌ایم و تشکر کرد. با این حال اما در برابر اصرارهایمان برای دعوت و گفت‌وگو مخالفت کرد. کسی که خبر فتح را بشارت داد، گفت که در قیاس با رزمنده‌هایی که در طول آن سال‌ها در جبهه‌ها می‌جنگیده و خون و جانشان را داده‌اند، کار چندانی انجام نداده است و این‌که در استودیویی امن نشسته و خبری را اعلام کرده در مقایسه با جانفشانی‌های آنها چیزی نبوده است.

خجالت می‌کشید از کارش و خبری که اعلام کرده، به عنوان اتفاقی مهم و تاریخی سخن بگوید و مدام می‌گفت: «من که کاری نکردم...» خلاصه این‌که محمود کریمی علویجه حالش خوب است و این روزها در عرصه‌ای فرهنگی در کشور فعالیت می‌کند. هرچند اصرارمان برای گفت‌وگو بی‌نتیجه ماند، اما سلام خودمان و خوانندگان روزنامه را به او رساندیم و خاطره‌ای که در ذهن‌هایمان ساخته را قدر دانستیم...

زهرا غفاری

روزنامه‌نگار