ریشه‌یابی اختلافات 2حزب دولتی «کارگزاران» و «اعتدال و توسعه» و اثر آن بر کارآمدی دولت

«با هم» باشید!

همزمان با افزایش فشارهای آمریکا علیه ایران و تلاش مسئولان کشور برای عبور از این مقطع، یکی از کلیدواژه‌های مشترک مسئولان، حفظ وحدت و انسجام داخلی است. در این میان حسن روحانی، رئیس‌جمهور که مسئولیت اصلی امور اجرایی کشور را برعهده دارد بیش از گذشته از این کلیدواژه استفاده می‌کند و حتی از منتقدان که در سال‌های گذشته گاهی با برخی واژه‌ها آنها را می‌نواخت خواسته دست به دست دولت دهند تا با وحدت و اتحاد از مشکلات فعلی عبور کنیم. در چنین شرایطی این روزها شاهد اختلافاتی میان جریان‌های اصلاح‌طلب و حامیان دولت بویژه دو حزب کارگزاران سازندگی و اعتدال و توسعه هستیم و هر روز شاهد خبرهایی از بیانیه‌ها یا موضعگیری‌های اعضای یک حزب علیه دیگری هستیم. این در حالی است که این دو حزب، تشکل‌هایی هستند میان احزاب کشور بیشترین سهم را از دولت به خود اختصاص داده‌اند و سوال اینجاست در شرایطی که رئیس‌جمهور بر وحدت و انسجام داخلی تاکید دارد ریشه اختلافات این دو حزب که هر کدام نمایندگانی در دولت دارند چیست و چرا این اختلافات به سطح رسانه‌ها کشیده شده است؟
کد خبر: ۱۱۶۲۶۰۵

حزب اعتدال و توسعه و کارگزاران سازندگی به‌عنوان احزاب حامی حسن روحانی در انتخابات دوره یازدهم و دوازدهم ریاست جمهوری وارد عرصه شدند و در این زمینه تلاش کردند. با پیروزی روحانی در انتخابات انتظار و تلقی این دو حزب، حضور پررنگ در تشکیل کابینه بود. چینش کابینه در دوره اول به‌گونه‌ای بود که کارگزاران به لحاظ عددی پرتعداد بود و اسحاق جهانگیری از اعضای حزب کارگزاران به‌عنوان معاون اول رئیس جمهور انتخاب شد اما در دوره دوم ریاست‌جمهوری روحانی این روند تغییر پیدا کرد و گرچه جهانگیری همچنان معاون اول است اما زمزمه‌های فراوانی مبنی بر کناره‌گیری یا حداقل حضور کمرنگ‌تر اسحاق جهانگیری در کابینه دوم شنیده می‌شود و از سوی دیگر، محمود واعظی از اعضای شورای مرکزی حزب اعتدال و توسعه تا مقام رئیس دفتری رئیس‌جمهور بالا رفت. همچنین خبرهایی از وجود اختلافات میان جهانگیری و نوبخت منتشر شد که البته همواره تکذیب شده است. این گمانه‌زنی‌ها در عرصه رسانه‌ای و حزبی نمود بیشتری پیدا کرد و با تک و پاتک‌هایی از سوی کارگزاران و اعتدال و توسعه همراه شده به طوری که برخی از آن به وجود شکاف و اختلاف در میان جریان‌های حامی روحانی تعبیر کردند. شکافی که در نهایت باعث چندپارگی جریان‌های اعتدالی و اصلاحی و قطع شدن نوار پیروزی آنها در برابر جریان‌های رقیب خواهد شد. بخشی از جریان‌های اصلاح‌طلب البته از همان ابتدای شکل‌گیری کابینه گرچه امیدواری‌های فراوانی به یکدست شدن دولت روحانی به نفع اصلاح‌طلبان داشتند اما بعد از گذشت مدتی با توجه به این‌که کابینه بیشتر رنگ اعتدالی به خود گرفت، تلاش کردند فاصله خود را از دولت روحانی حفظ کنند. از این پس بود که در رسانه‌ها و محافل سیاسی شاهد شکل‌گیری انتقادات جدی اصلاح‌طلبان نسبت به دولت و عملکرد تیم اقتصادی کابینه بودیم.

تشدید چالش‌ها پس از جلسه سوال از روحانی

تشدید چالش میان این دو جریان سیاسی از مسیر انتقاد به جاده اختلاف کشیده شد و بعد از حضور روحانی در مجلس در جریان سوال از رئیس‌جمهور، حزب کارگزاران در تازه‌ترین موضع‌گیری با انتشار بیانیه‌ای انتقادی، دولت را به نوسازی در عرصه سیاستگذاری و اجرا توصیه کرد و خواستار دمیدن خون تازه و جایگزینی «مردان‌رزم» به جای «مردان‌بزم» در دولت شد. از فحوای این بیانیه کاملا پیداست کارگزاران، اعضای منتسب به اعتدال و توسعه در دولت را که عمدتا مدیران اقتصادی کابینه به‌شمار می‌روند مورد هدف قرار داده است. گذشته از این کارگزاران درباره عملکرد محمدباقر نوبخت و سازمان برنامه و بودجه یک نظرسنجی به‌راه‌انداخت که این اقدام واکنش حزب‌اعتدال و توسعه و شاخه جوانان این حزب را در پی داشت و آنان در بیانیه‌ای ضمن این‌که انتشار اعلامیه کارگزاران را تهاجم به اختیارات رئیس‌جمهور دانستند به این نکته نیز تصریح کردند که گویا تنظیم‌کنندگان بیانیه این حزب،‌ اولویت خود را منحرف کردن نگاه مخاطبان از افراد شاخص و برجسته منتسب به این گروه در دولت قرار‌داده‌اند. با اختیارات ویژه و گسترده و در مواردی تاریخی و فرادولتی در حوزه‌های مدیریت کلان اقتصادی از جمله اقتصاد مقاومتی،‌ مقابله با تحریم و مسائل راهبردی مانند مدیریت ارز که به برخی مقامات ارشد اجرایی برآمده از کارگزاران تفویض شده، بیانیه مذکور پیش و بیش از همه، نوعی خودانتقادی و زیرسوال بردن عملکرد بزرگان همان حزب ارزیابی می‌شود. از همین رو احتمال داده می‌شود این بیانیه بدون مشورت و کسب اجازه از بزرگان کارگزاران و توسط طیف تندرو این گروه تهیه و منتشر شده باشد؛ همان طیفی که از ماه‌ها قبل با فشارهای پیدا و پنهان خود، قصد امتیازگیری از دولت را داشته اما به نتیجه نرسیده است.

در همین ارتباط حسین مرعشی سخنگوی حزب کارگزاران در بخشی از گفت‌وگوی خود با روزنامه ایران در واکنش بیانیه حزب اعتدال و توسعه گفت: ما هیچ وقت با حزب اعتدال و توسعه ائتلافی نداشته‌ایم. ما حامی دکتر روحانی بودیم و هنوز هم ایشان مورد حمایت ما قرار دارند. نسبت به کل دولت و شخص روحانی و همکاران‌شان هم، همیشه موضع ما حمایت همراه با انتقاد بوده و چیز جدیدی هم نیست. وی در بخش دیگری از این گفت‌وگو با اشاره به انتقادات حزب کارگزاران از نوبخت، افزود: بهتر این است که خود آقای نوبخت در مورد کارکردش در سازمان برنامه و بودجه از خود دفاع کند. چه اشکالی دارد؟ ایشان می‌تواند پاسخ دهد یا ما را دعوت به مناظره و مذاکره کند. همه اینها قابل انجام است.

انتقاد از عملکرد نوبخت

علی‌محمد نمازی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران نیز در تاییــــــد گفته‌هـــــای مرعشی، در گفت‌وگو با جام‌جم با اشاره به این‌که در شورای مرکزی حزب کارگزاران هیچ بحثی درباره حزب اعتدال و توسعه مطرح نشده خاطرنشان کرد: حزب اعتدال و توسعه بدقت بیانیه را نخوانده و علیه کارگزاران واکنش نشان داده است. انتقاد حزب ما مربوط به عملکرد دکتر نوبخت و ناکامی‌های مدیریت اقتصادی بود اما گویا اعضای حزب اعتدال و توسعه انتقاد از نوبخت را معادل انتقاد از حزب متبوعشان تلقی کردند و به صدور بیانیه اقدام کردند.

رمضانعلی سبحانی‌فر سخنگوی حزب اعتدال و توسعه اما در تحلیل کنش‌ها و واکنش‌های موجود میان این دو حزب سیاسی با بیان این‌که وجود اختلاف نظر حتی در بین اعضای یک خانواده طبیعی است به خبرنگار جام‌جم گفت: مجموعه‌ای از تشکیلات کارگزاران نسبت به روندی، انتقاد خود را مطرح کرد و مجموعه‌ای هم از تشکیلات اعتدال و توسعه به آن پاسخ داد، بنابراین نباید این واکنش‌ها را به معنای وجود اختلاف میان دو حزب سیاسی بدانیم.

وی بر ضرورت همراهی و همدلی میان احزاب و گروه‌ها در این برهه حساس سیاسی تاکید و خاطرنشان کرد: نباید کاری کنیم که وجود اختلافات باعث سوءاستفاده دشمنان نظام شود.

در عین حال مرتضی سجادیان، از اعضای حزب کارگزاران سازندگی با بیان این‌که در شرایط کنونی نسبت به پاره‌ای از مواضع این حزب انتقاد دارد و به عنوان یک فعال سیاسی به بیان دیدگاه‌های خود می‌پردازد به جام‌جم گفت: متاسفانه بعضی از اعتراضات و انتقادات مطرح شده از سوی احزاب جنبه سیاسی دارد، در حالی که وظیفه احزاب ارائه برنامه به دولت در حوزه‌های مختلف است.

وی با بیان این‌که متاسفانه فقط در موسم انتخابات است که احزاب فعال می‌شوند، تصریح کرد: احزاب و تشکیلات باید گروه کار داشته باشند و در موضوعات مختلف به دولت راهکار بدهند و اگر دولت به این پیشنهادها و راهکارها عمل نکرد آن وقت به دولت اعتراض کنند اما متاسفانه تاکنون هیچ حزبی به دولت راهکار ارائه نداده است و به نظر می‌رسد اعتراضات و انتقادات مطرح شده از سوی احزاب بیشتر سیاسی است تا مدیریتی.

پرهیز از سهم‌خواهی

اختلافات جریان‌های سیاسی با هر ریشه‌ای که باشد توجه به این مساله ضروری است که در مقطع فعلی، کشور در شرایط ویژه‌ای به سر می‌برد و مهم‌ترین مساله امروز، حل مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم است. بر این اساس به نظر می‌رسد جریان‌های سیاسی نیز باید اولویت‌های خود را در همین چارچوب تعریف کنند و از پرداختن به مسائل درجه چندم خودداری کنند.

در شرایطی که کشور با مشکلات متعدد اقتصادی روبه‌روست و افزایش لجام‌گسیخته قیمت‌ها باعث التهاب در جامعه شده، پذیرفته شده نیست که برخی احزاب بر سر مسئولیت‌ها در دولت اختلاف کنند؛ همان‌طور که رئیس‌جمهور درخواست کرده و رهبر انقلاب نیز در سخنرانی‌های اخیر خود بر آن تاکید کرده‌اند همه در چنین شرایطی باید به دولت کمک کنند تا بتوان به سلامت از این مرحله عبور کرد.

باهنر: نباید فرافکنی کنند

رئیس جبهه پیروان خط امام و رهبری، بیانیه دو حزب کارگزاران و اعتدال و توسعه علیه یکدیگر را فرافکنی دانست و گفت: بالاخره دولت و کسانی که دولت را تشکیل داده‌اند و در راس آنها رئیس‌جمهور باید مسئولیت همه کارهای خود را بپذیرند.

به گزارش فارس، محمدرضا باهنر دیروز در نشست خبری افزود: این‌که قرار باشد در مشکلات و چالش‌ها جا خالی دهیم جوانمردی نیست و البته از زمان دولت سوم و چهارم بجد معتقد بودم در بخش اقتصاد رئیس کل بانک‌مرکزی و وزیر اقتصاد باید همدل باشند، اگر همدل نباشند مسائل اقتصادی کشور را نمی‌توانند مدیریت کنند.

وی ادامه داد: رئیس‌جمهور شدن آقای روحانی نه کار حزب کارگزاران بوده نه اعتدال و توسعه و نه اصلاح‌طلبان. این‌که قرار باشد در درون دولت این‌گونه دعواها به وجود بیاید دولت و نظام ضرر می‌کند.

باهنر با تاکید بر لزوم همدلی مقامات اقتصادی دولت گفت: این همدلی در بین سران‌قوا هم ضروری است.

فتاح غلامی

سیاسی

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها