گفت‌وگوی جام‌جم با بانوی کارآفرین

داستان قارچ‌های درآمدزا

کیلومترها دورتر از پایتخت، یک بانوی ایرانی بدون دریافت هرگونه وام بانکی و کمک دولتی، با همت و اراده خود، کسب‌وکار جدیدی راه‌اندازی کرده که اشتغال‌زایی مناسبی هم داشته است.
کد خبر: ۱۱۵۶۹۷۴

خانم عقیلی که در بخش مَروَست شهرستان خاتم از استان یزد مربی ورزش بانوان بوده است، می‌گوید تماشای بانوان مسنی که برای کاهش وزن به او مراجعه می‌کردند، اما انجام حرکات ورزشی برایشان دشوار بود او را به فکر راه چاره انداخت.

او می‌گوید: کتاب‌های بسیاری را مطالعه کردم و حتی با وجود این‌که سواد انگلیسی خوبی نداشتم مقاله‌های بسیاری را ترجمه کردم تا متوجه شدم در کشورهای آسیای شرقی مانند چین و ژاپن از چایی به نام کامبوجا جهت کاهش وزن استفاده می‌کنند که از نوعی قارچ تولید می‌شود. بررسی بیشتر بر روی این قارچ خواص دیگری را به من معرفی کرد که امروزه موجب مصرف روزافزون آن در دنیا شده است. از جمله این خواص می‌توان به تنظیم قند خون، جلوگیری از بیماری‌های پوستی، کاهش وزن و جلوگیری از کبد چرب اشاره کرد.

مولد ژاپنی برای تولد برند ایرانی

عقیلی ادامه داد: برای تولید کامبوجا نیاز به زیرمایه‌ای داشتم که وارد ایران نشده بود. آن روزها به یاد یکی از دوستانم افتادم که در ژاپن مشغول تحصیل بود. بدون درنگ با او تماس گرفتم و از او درخواست زیرمایه کامبوجا کردم. در اولین ملاقاتمان زیرمایه کامبوجا به دستم رسید و حالا من بودم و ابزاری که برای شروع کار فراهم شده بود. با مطالعاتی که داشتم می‌دانستم که کامبوجا در مایع چای سبز و شکر به عمل می‌آید، اما برای این‌که بتوانم دارویی کاراتر از نمونه‌های مشابه تولید کنم باید در آن نوآوری ایجاد می‌کردم. از همین رو با ابتکار خودم روش تولید را عوض کردم. من کامبوجای مخصوص بیماران قند را بدون شکر، کامبوجای مخصوص بیماران پوستی را با درصد شکر پایین و همچنین برای مقاصد مختلف کامبوجای مخصوص آن را تولید می‌کنم و از آنجا که این نوشیدنی مزه بسیار بدی دارد؛ هم‌اکنون در حال آزمایش تولید کامبوجا در آب هندوانه هستم تا مزه مطلوب‌تری را برای مصرف‌کنندگان این نوشیدنی فراهم آورم.

او می‌گوید: پیش‌تر برای این‌که از بازار کامبوجا اطلاعاتی نداشتم مجبور بودم آن را تولید کنم و در اختیار شرکت‌ها بگذارم تا با برند خودشان به فروش برسانند؛ اما پس از چند ماه برند و شرکت خودم را راه‌اندازی کردم و حالا محصولاتم را با برند خودم به تهران و جنوب کشور ارسال می‌کنم.

خانم عقیلی که کار با کامبوجا او را به انواع قارچ‌ها علاقه‌مند کرده، با مطالعه بیشتر متوجه می‌شود کفیر هم که آن را بیشتر نوعی دوغ در بازار می‌شناسند از نوعی قارچ به عمل می‌آید که کارخانه‌ها برای تولیدش از پودر و نه قارچ زنده استفاده می‌کنند که خواص کمتری دارد. او مولد کفیر را از اصفهان تهیه کرده و برای تولید آن اقدام می‌کند. 4 بار اول تلاش او برای تولید کفیر نافرجام بوده و محصول تولیدشده کیفیت لازم را برای ارائه به بازار نداشته است؛ اما او دست از تلاش برنمی‌دارد تا این‌که در مرتبه پنجم کفیری باکیفیت تولید می‌کند. او حالا ماهیانه 2000 لیتر کفیر تولیدی‌اش را با برند خودش در شهرستان‌های اطراف به فروش می‌رساند. او می‌گوید: حتی یک‌بار قرارداد تولید ماهانه 20 هزار لیتر کفیر را با یک شرکت امضاء کردیم که متاسفانه به دلیل عدم توانایی در تأمین مالی اولیه و دریافت وام از بانک مجبور به فسخ قرارداد شدم.

علاقه خانم عقیلی به قارچ‌ها تمامی ندارد. او در کنار تولید کامبوجا و کفیر، پرورش قارچ خوراکی دکمه‌ای را هم شروع کرده و می‌گوید: در برداشت اول بیش از 33 درصد محصول تولید کردم که آمار خوبی است و پیش‌بینی می‌کنم حتی در برداشت‌های بعدی رکوردشکنی در برداشت این محصول را انجام دهم.

«شی تاکه» در راه ایران

«شی تاکه» نام قارچ دیگری است که این روزها توجه خانم عقیلی را به خود جلب کرده است. این قارچ که هنوز در ایران کشت نمی‌شود دارای املاح مختلفی مانند آهن، سلنیوم، مس، روی، منیزیم، کلسیم، پتاسیم، فسفر و سیلیسیم است که باعث تقویت قوای ایمنی بدن شده و در کشورهای چین و ژاپن علاوه بر مصارف خوراکی برای بیماری‌هایی همچون انواع بیماری‌های ویروسی، میکروبی و حتی سرطان تجویز می‌شود. خانم عقیلی می‌گوید در حال فراهم آوردن مقدمات تولید این قارچ است و با پشتکاری که این زن مَروَستی تا به حال از خود نشان داده تولید انبوه شی‌تاکه هم برای او دور از دسترس به نظر نمی‌رسد.

مسلم سروندی

اقتصاد

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها