کارلوس نگران، تیم با انگیزه

او می‌گوید: «یک سال پیش تصور می‌کردم جام جهانی مهم باشد، اما الآن نمی‌دانم. همه در کشور از این شرایط راضی هستند، پس چرا شما خبرنگاران باید ناراحت باشید؟»

او حرف‌های زیادی می‌زند. از این می‌گوید که برنامه آماده‌سازی تیم‌ملی به نفع باشگاه‌هایی تمام شد که در یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان حضور داشتند. او توضیح می‌دهد در واقع از ابتدا برای باشگاه‌ها برنامه‌ریزی شده بود، نه تیم‌ملی ایران. کی‌روش لبخند تلخی می‌زند و می‌گوید: «من حرف‌های ناامیدکننده‌ای نزدم. اگر شما در این مسیر حرکت می‌کنید، دارید اشتباه می‌روید. به‌خاطر خدا دیگر از من درباره ناامیدی و برنامه‌های تیم‌ملی سوال نکنید. آقایان! بنده منفی نیستم و بازیکنان هم منفی‌بافی نخواهند کرد. تمام تلاش‌مان را می‌کنیم تا بهترین عملکرد را در جام جهانی داشته باشیم، اما بعد از آن امیدواریم خدا به ما کمک کند و از تیم‌مان محافظت کند، لطفاً این مساله آماده‌سازی را همین امروز و همین جا تمام کنید. به‌خاطر این که شما رسانه‌ها دیگر این حق را ندارید که این سوال را بپرسید.»

کی‌روش در ظاهرا ناامید است ولی در تیم‌ملی می‌جنگد. این را بازیکنان می‌گویند. حداقل آنها خیلی امیدوارند تیم‌ملی در روسیه موفق باشد.

جهانبخش، ستاره ایران می‌گوید: «قطعا هدف ما همین خواهد بود و به قول معروف دوست داریم سری بین سرها باشیم.» طارمی هم دقیقا از اهداف بزرگ ایران حرف می‌زند. آنچه کاملا پیداست تیم‌ملی با همه وجود در روسیه مبارزه می‌کند و شاید به نوعی کی‌روش قصد دارد با این حرف‌ها فشار را از روی تیمش بردارد.