قباحت قلیان یا شرارت اوباش

شاید بزرگ‌ترین مشکل این روزهای فوتبال ما که متاسفانه هیچ‌گاه دیده نشده و مورد رسیدگی هم قرار نگرفته، بحث لیدرها یا همان حکام بلامنازع سکوی ورزشگاه‌هاست. افرادی که از دوره برخی مدیران، اشتباهی پایشان به فوتبال و باشگاه‌های بزرگ باز شده و با وجود تخلفات فراوان دیگر هیچ‌کس نتوانست حذفشان کند. در میان آنها چهره‌هایی با سابقه شرارت و درگیری فراوان یافت می‌شود که به دنبال سهم قابل توجه خود از فوتبال هستند. نه مالیات می‌پردازند و نه در قبال اعمالشان به کسی پاسخگو هستند.

هروقت نیاز باشد پشت این مدیر و آن مربی و بازیکن درمی‌آیند و نسق می‌کشند و سکوها را به واسطه سود یا زیان خود، جهت‌دهی می‌کنند و اگر لازم باشد متخلفانی که باب میلشان شعار نمی‌دهند را به جزای کارشان می‌رسانند.

آیا تاکنون به این مهم توجه کرده‌اید که چرا رقابت هواداران سرخابی‌ از شعارها و کری‌های دوست‌داشتنی به فحاشی‌های رکیک و مبتذل و درگیری‌های فیزیکی کشیده شد؟ سری به صفحات مجازی که اکثرا تحت نظر همین آقایان اداره می‌شود بزنید تا هر آنچه از بی‌ادبی و ناسزا بلد نیستید بیاموزید! دانشگاهی از زشت‌ترین لغات که در هیچ نقطه شهر نمونه‌اش را نمی‌بینید.

امید است کمیته محترم اخلاق که فرهنگسازی در فوتبال را سرلوحه کار خود قرار داده پاکسازی فضای مقدس ورزش از وجود اشرار را در اولویت کار خود قرار داده و با حمایت سایر نهادهای ذی‌ربط اولین قدم از مبارزه با فساد را محکم و با قاطعیت بردارد.

سیدمهدی فاطمی

جام‌جم