زیگزاگ‌های سبز

پدیلانتوس برای ما ایرانی‌ها به قول معروف روی زبان نمی‌چرخد، اما کافی است وارد هر باغ یا مرکز عرضه گل و گیاهی شوید و بگویید گیاه زیگزاگی، آن وقت خیلی سریع یک پدیلانتوس برای شما می‌آورند.

این گیاه اصالتا به آمریکای جنوبی و مرکزی و مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری تعلق دارد و اگر خوب از آن نگهداری کنید در قد و قواره یک درختچه برای شما رشد می‌کند؛ البته رشدش خیلی سریع نیست و برای آن که ارتفاعش به حدود دو متر برسد باید چند سال آن را تر و خشک کنید.

حالا چرا زیگزاگی؟ برای این که ساقه‌های بامزه آن کاملا شبیه زیگزاگ است و برگ‌هایش رنگ‌های مختلفی دارد از سبز کامل که بیشتر در ایران رشد می‌کند تا سفید، صورتی و قرمز.

یک تذکر جدی هم این‌که حواستان باشد که ریشه و ساقه این گیاه نباید به هیچ عنوان خورده شود حتی شیره گیاه هم ممکن است در تماس با پوست ایجاد حساسیت کند پس اگر فرزند کوچک در خانه دارید زیگزاگی را جایی دور از دسترس قرار دهید.

شرایط نگهداری

نور: اصولا زیگزاگی گیاه نوردوستی محسوب می‌شود، اما نه نور مستقیم! این گیاه به نور متوسط تا زیاد نیاز دارد، بنابراین پنجره‌های جنوبی و غربی برای این گیاه مناسب است ولی آن را از تابش مستقیم نور خورشید دور نگه دارید.

دما: زیگزاگی مانند اغلب گیاهان به سرما حساس است و نسبت به کاهش دما خیلی زود واکنش نشان می‌دهد و به اصطلاح از پا درمی‌آید. در فصل سرما مراقب دمای محیط نگهداری آن باشید که از 15 درجه کمتر نشود.

آبیاری: در آبیاری، زیگزاگی اهل اعتدال است، یعنی آبیاری متوسط می‌خواهد و کافی است توجه داشته باشید که خاک آن تقریبا خشک شده و بعد آبیاری کنید. در تابستان و فصل گرما معمولا یک روز در میان به آن آب دهید در فصول سرد هفته‌ای دو بار اما منظم و سر وقت کفایت می‌کند.