دریایی از جزئیات و داستان‌ها

آن زمان بازی‌ها پیچیدگی‌ها و سختی‌های زیادی داشتند، طوری که همه افراد نمی‌توانستند بازی‌های RPG را تحمل کنند. این سال‌ها با ساده‌تر شدن نسبی ساختار بازی‌های نقش‌آفرینی نسبت به اجداد خود، هنوز هم بعضی‌ها سرشان درد می‌کند برای آن نقش‌آفرینی‌های کلاسیک و قدیمی که پدر سلول‌های خاکستری مغز را درمی‌آورد! شرکت inXile در پاسخگویی به این نیاز مخاطبان شهرت شایسته‌ای داشته و کارنامه‌ درخشانی از خود بر جای گذاشته است. Torment: Tides of Numenera اوایل اسفند منتشر شد، اما به دلیل شلوغی بازار در آن مقطع ما فرصت پرداختن به آن را پیدا نکردیم تا این‌که حالا با وجود رکود نسبی بازار بازی‌ها، فرصت را مغتنم شمرده و این بازی را معرفی می‌کنیم.

گردش جهان

وقتی از میلیون‌ها سال در آینده‌ زمین به سرگذشت آن نگاه کنیم، تمدن‌های بی‌شماری را خواهیم دید که ظهور و سقوط کرده‌اند. هر کدام از آنها دستاوردهایی از علم و دانش زمان خود برجای گذاشته‌اند که ممکن است برای تمدن‌های جدیدتر به مثابه جادو به نظر برسند. یک نفر پیدا می‌شود و زندگی‌اش را وقف جست‌وجو در این دریای ثروت عظیم دانش‌های فراموش شده می‌کند و در نهایت به راز جاودانگی دست می‌یابد. او روی افرادی که دسترسی ساده‌تری به آنها دارد، آزمایش‌هایش را انجام داده و در نهایت بدن‌هایش را دور می‌اندازد. این بدن‌ها دیگر پوسته‌هایی دور انداخته شده از افرادی هستند که زمانی وجود داشته‌اند با این تفاوت که حالا هویت و شخصیت‌های جدیدی به خود گرفته‌اند. کاراکتر اصلی بازی Torment یکی از این پوسته‌ها یا افراد است که وقتی چشم به دنیایش باز می‌کند، خود را خارج شده از مدار و در حال سقوط با حداکثر سرعت به سمت زمین می‌یابد.

Torment: Tides of Numenera به شکل عجیبی شروع می‌شود و صبر نمی‌کند تا خود را با آن تطبیق دهید. بازی با بهره‌گیری از ادبیاتی استعاری در ساختار داستان خود، شما را به ماجراجویی افسار گسیخته و اغلب مرموزی در قلمروهایی ناشناخته‌ از تفکرات وجودی، چیزهای عجیب و غریب و البته شگفتی‌ها دعوت می‌کند. استفاده از دیالوگ‌های متنی و توضیحات نوشتاری احتمالا بیش از اندازه در بازی به کار رفته و بخصوص زمانی که خلأ سکانس‌های اکشن مرسوم را در بازی ببینید، بیشتر به این نکته واقف خواهید شد، ولی در صورتی که روش قصه‌گویی رمان‌گونه‌ بازی را قبول کنید، Torment سوررئال‌ترین ماجرایی را که خود را بازی نقش‌آفرینی می‌نامد، به شما هدیه می‌دهد.

بافتی کهن در دنیایی نو

دوربین ایزومتریک و ساختار گروه‌محور بازی ممکن است شما را به یاد بازی‌های قدیمی‌تری مثل Baldur’s Gate یا نسخه‌هایی جدیدتر از همین ساختار همچون Pillars of Eternity بیندازد. البته در Torment عناصر تاکتیک حضور پررنگی ندارند و در عوض بازی با کاراکترهای فوق‌العاده‌اش، مکالمات طولانی و حق انتخاب‌های شاخه‌ای که بیشتر بر راه‌های غیر مبارزه‌‌محور برای حل کردن مشکلات متکی هستند، ما را شگفت‌زده می‌کند.

مبارزات نسبتا اکشن‌تر بازی Crisis نام دارند که از الگوی مبارزات نوبتی تبعیت می‌کنند. با این حال زمانی که درگیر یکی از این کرایسیس‌ها یا بحران‌ها می‌شوید هم متوجه خواهید شد که بیشتر درگیری‌ها راه‌حل‌هایی پیش‌روی شما قرار می‌دهند که از مبارزه‌ مستقیم اجتناب کنید. مثلا برای این‌که بر موجود هیولا منظری که شهر را تهدید می‌کند غلبه کنید، به جای کشتن او می‌توانید تخم‌هایش را بدزدید. یا در جایی از بازی که ماموریت دارید یک سفینه‌ فضایی را بررسی کنید، به جای درگیر شدن با نگهبان می‌توانید با استفاده از یکی از اعضای گروه حواس او را پرت کرده و با کاراکتر دیگری به اتاق رایانه نفوذ کنید. این درگیری‌های نادر حکم نقاط نگارشی را دارند که بین صحبت‌ها و خواندن‌های طولانی و ادامه‌دار وقفه می‌اندازند و به عنوان عنصری حیاتی برای پیشبرد داستان ضروری هستند.

سیستم مبارزات و درگیری‌های بازی به یک سیستم ارتقای شخصیت غنی متصل هستند که به شما امکان انتخاب‌های پیچیده از توانایی‌های غیر مبارزاتی مثل فریب تا قدرت‌های سهمگین مبارزاتی را می‌دهد. رویکرد بازی، آیتم‌های جادویی شگفت‌انگیز است. بسیاری از این آیتم‌ها یک بار مصرف بوده و تاریخچه‌ای غنی در باب شکل‌گیری و ساخته شدن‌شان وجود دارد که اگر پیگیر جزئیات بیشتر باشید می‌توانید آنها را دنبال کنید. به هر حال قدرت این آیتم‌های جادویی آنقدر زیاد است که همان یک بار استفاده از آنها نیز می‌تواند ورق را در میدان نبرد برگرداند.

شگفتی فراگیر

Torment علاوه بر پیروی از قواعد یک بازی نقش‌آفرینی رومیزی، مسیر خودش را در روایت داستان نیز دنبال کرده و توانسته به راهکاری بی‌همتا در خلق دنیای خود دست یابد. از کاراکترها گرفته تا محیط‌ها تقریبا در هر لحظه‌ بازی با نوع خاصی از مفهوم خلاف قاعده بودن مواجه هستید. یک تاجر به دلیل تشعشعات اجناسش به مرور به یک حشره تبدیل می‌شود، نگهبانان شهر سازه‌هایی مصنوعی هستند که با دزدیدن یک سال از عمر هر کدام از شهروندان شکل گرفته‌اند، یک پیرمرد در کنار نسخه جوان‌تری از خود که در اقدام به بازگشت در زمان ناکام مانده مشغول به کار است. درخشش Torment در هویت عجیبش است و بیشتر اوقات این مساله سرگرمی زیادی با خود به همراه دارد، اما وقتی هر فردی که ملاقات می‌کنید، غریبه‌ای مبهم و مسکوت با پیش‌ داستانی پیچیده است که رازهای زیادی برای گفتن به شما دارد این تازگی رفته رفته رنگ می‌بازد.

جمع‌بندی

بازی Torment: Tides of Numenera شبیه لانه خرگوشی است که عمق زیادی دارد. در این عمق است که می‌توانید در تخیلات نامحتمل در مورد واقعیت‌های تاب برداشته گم شوید. مسائل متافیزیکی زیادی در بازی مطرح است که دنبال کردن آنها توان زیادی از ذهن شما می‌طلبد. اگر حوصله‌ دنبال کردن یک روایت غیرخطی را در ذهن‌تان که تماما در مورد خودآگاهی، هویت و حافظه‌ است دارید، تجربه‌ این بازی را از دست ندهید.

مجید رحمانی