تیزبین

چشم‌ها چگونه نزدیک‌بین می‌شوند؟

نزدیک‌بینی، یکی از عیوب انکساری چشم است که موجب می‌شود، فرد اجسام را در فاصله دور، خوب نبیند. نزدیک‌بین یعنی نزدیک را خوب می‌بیند و فاصله دور را خوب تشخیص نمی‌دهد. می‌توان گفت، عیب انکساری نزدیک‌بینی در واقع دور نبینی است؛ یعنی فرد دور را نمی‌تواند خوب ببیند.

کد خبر: ۱۰۱۶۰۵۷

جدا از نام این عیب انکساری، آنچه اهمیت دارد، این است که این عارضه فعالیت فرد را در بیرون منزل و در اموری که نیاز به بینایی خوب در فاصله دور دارند، محدود می‌کند. علت نزدیک‌بینی، این است که تصویر اجسام دور روی شبکیه چشم تشکیل نمی‌شود و پرتوهای نوری که برای تشکیل تصویر به چشم می‌رسند، جلوی شبکیه کانونی می‌شوند. چشم شبیه یک دوربین عکاسی دارای یک سیستم انکساری است که نور‌های رسیده از اجسام را داخل چشم منکسر می‌کند و موجب تشکیل کانون می‌شود و در واقع، کار عدسی موجود در دوربین عکاسی را انجام می‌دهد و از طرفی، دارای پرده‌ای به نام شبکیه است که تصویر روی آن تشکیل می‌شود. این پرده شبکیه نیز شبیه فیلم دوربین‌های عکاسی قدیمی یا صفحه الکترونیک ثبت اطلاعات نوری در دوربین‌های دیجیتال است. اگر قدرت انکساری چشم، زیاد یا کره چشم بزرگ‌تر از حد طبیعی باشد، موجب می‌شود تصویر اجسام در مقابل شبکیه چشم تشکیل شود و نزدیک‌بینی به وجود آید و فرد اجسام دور را تار و ناواضح ببیند.

بزرگی کره چشم بیشتر در طول محوری چشم مطرح است یعنی در راستایی که نور از قرنیه (بخش شفاف جلوی چشم) عبور کرده و از طریق مردمک به‌‌طور مستقیم طول چشم را طی می‌کند و به شبکیه چشم می‌رسد. اگر این طول بیشتر از میزان طبیعی باشد، بناچار تصویر در جلوی شبکیه چشم تشکیل و نزدیک‌بینی ایجاد می‌شود. گاهی این طول طبیعی است ولی قدرت شکست نور در چشم‌ها زیاد است که این موضوع نیز موجب نزدیک‌بینی می‌شود. گاهی واقعا ظاهر چشم‌های نزدیک‌بین بزرگ است و کاملا نشان می‌دهد که بزرگی کره چشم، موجب نزدیک‌بینی شده است. گاهی هم بزرگی کره چشم در ظاهر محسوس نیست، ولی چشم نزدیک‌بین است.

در بسیاری از موارد چشم‌ها در ظاهر اندازه درشتی دارند، ولی به دلیل هماهنگ بودن قدرت انکساری چشم با طول محوری آن، نزدیک‌بینی وجود ندارد و چشم طبیعی و دید در فاصله دور در حد مطلوب است.

افراد نزدیک‌بین غالبا در دیدن اجسام نزدیک مشکلی ندارند و بسته به میزان نزدیک‌بینی هر چه اجسام دورتر می‌شوند، مشکل آنها بیشتر می‌شود.

یکی از عیوب انکساری که مبتلایان را برای معاینه چشم مجبور به مراجعه می‌کند، نزدیک‌بینی است. اپتومتریست‌ها با تست‌های مختلف، نحوه عملکرد چشم‌ها را در مقادیر مختلف نزدیک‌بینی ارزیابی و بر اساس آن، برای فرد نمره عینک یا لنز مناسب تجویز می‌کنند. گاهی در معاینات اپتومتری مشخص می‌شود که نزدیک‌بینی کاذب است و به جای تجویز عینک، فرد نیاز به درمان بینایی با ورزش چشمی دارد. در این موارد، اگر فرد با حوصله ورزش چشمی را طبق نظر اپتومتریست خود انجام دهد،ممکن است بدون نیاز به تجویز عینک مشکلات وی برطرف شود. همچنین در نزدیک‌بینی با مقادیر بالا گاهی خطر آسیب شبکیه چشم وجود دارد که در ارزیابی‌های اولیه چشم، اپتومتریست‌ها فرد را برای بررسی تخصصی به متخصص شبکیه چشم ارجاع می‌دهند.