تاریخ و فضای مجازی

اگر در همین فضای مجازی در خصوص پیشینه فولکس واگن تحقیق کنید خلاف این گزاره را مشاهده می‌کنید، اکنون خلاصه‌ای از تاریخچه فولکس واگن: یکی از طرح‌های آدولف هیتلر، پیشوای رایش آلمان، طراحی و تولید خودرویی ملی بود که تمام آحاد ملت آلمان توانایی خرید و استفاده از آن را داشته باشند. این خواسته را جبهه کارگری آلمان (Deutsche Arbeitsfront) برآورده کرد، این سازمان با حمایت مالی دفتر پیشوا، از طرح‌های پیشین فردیناند پورشه برای تولید خودروی ملی بهره برد (1937). لفظ فولکس واگن نیز به آلمانی یعنی خودروی ملی. پس برای اهداف نظامی طراحی و تولید نشده بود. هرچند که زمان جنگ نمونه‌هایی برای خدمت‌رسانی در جبهه‌های مختلف بخصوص در غرب تولید شد (کوبل واگن 82 و شویم واگن 166 از نمونه‌های جنگی فولکس بودند). نوع معروف فولکس که همه آن را می‌شناسیم توسط اروین کومندا از مدیران زیردست فردیناند پورشه طراحی شد و نام فولکس بیتل به خود گرفت که اتفاقا در سپاه فیلدمارشال اروین رومل در شمال آفریقا بسیار کارگر افتاد. قیمت این خودروی ملی 990 رایش مارک یا به دلار آن روز 396 دلار بود که قیمت مناسبی برای خرید یک خودروی خانوادگی به حساب می‌آمد. البته این بار اول نبود که در آلمان یک خودروی ارزان قیمت تولید می‌شد، پیش از این کمپانی هانوماگ در سال‌های 1925 تا 1928، خودروهایی ارزان قیمت تحت عنوان کومیس بروت تولید می‌کرد. همچنین در 1932 این کمپانی معروف خودرو و لکوموتیوسازی خودرویی معروف طراحی کرد به نام رکورد. همچنین در چکسلواکی، هانس لدوینکا خودروی اشرافی تاترا تی77 را طراحی کرد که بین طبقات مرفه آلمانی هواخواهان زیادی داشت.

دیدیم که پیشینه فولکس واگن نه به سال 1943 و سرمای روسیه، بلکه به طرح‌های پیشین صنایع آلمانی برای تولید خودروی ملی و سپس حمایت دولت رایش از جبهه کارگری آلمان و فردیناند پورشه برای جامه عمل پوشاندن به نقشه‌هایش باز می‌گردد. البته ذکر شد که فولکس واگن در عملیات‌های نظامی نیز به کار می‌رفت و مدل‌های جنگی نیز از آن تولید شده بود.

اگر خواننده حوصله تحقیق درباره مطلبی را که می‌خواند نداشته باشد، ناگزیر به دام ناآگاهی تاریخی می‌افتد. هیچ چیز برای انسان بالاتر از آگاهی نیست و این آگاهی درست از راه مطالعه و تحقیق و عمدتا از مسیر خواندن کتاب‌های معتبر به‌دست می‌آید. در غیبت تاریخ‌پژوهان در عرصه فضای مجازی، راهنمایی برای غیر اهل تاریخ نیست که سره را از ناسره تشخیص بدهند، فلذا تنها راه‌حل برون‌رفت از معضل همه‌گیر جهل مجازی، مطالعه کتاب صحیح است.

علی‌رضا عسگری

پژوهشگر تاریخ