صندوقچه خاطرات

دیگر عکس‌ها چاپ نمی‌شوند و در شبکه‌های اجتماعی نوظهور دارای عمر بسیار محدودی هستند و دفترچه خاطرات و کارت پستال هم جای خود را به قرینه‌های مدرن غیرماندگار داده‌اند. این در حالی است که روح ما نیاز به مجرایی برای حفظ خاطرات گذشته و زنده نگه داشتن گذشته‌های شیرین به روش‌های گوناگون دارد و روش‌های مدرن مجازی نمی‌توانند جایگزین مناسبی برای روش‌های قدیمی باشند. در این زمینه نظر کارشناسی خانم آزاده عزیزی، کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی را جویا می‌شویم:

آهنگ‌ها و تصاویر و مکان‌هایی که در گذشته برای ما خاطره‌ساز بودند، ابزار قدرتمندی برای تغییر روحیه می‌باشد.

کلمات و جملاتی که یاد آور خاطرات تلخ یا شیرین گذشته اند عامل ایجاد یک حس خاص در انسان (حس‌هایی مانند عشق، نفرت، محبت، حسرت، زندگی و...) هستند. در گذشته‌ای نه‌چندان دور رسم جالبی بر زندگی اجتماعی افراد سایه افکنده بود و هر کس برای جاودانه کردن لحظات تلخ یا شیرین گذشته اقدام به چاپ عکس یا جمع‌آوری اشیاء،آهنگ‌ها و... می‌کرد و با گردآوری آنها نوستالژی خانوادگی خود را رقم می‌زد. ساده‌ترین مثال در این باره تداعی تصویر و فکر میوه‌های ترش مزه نظیر لیموست که بلافاصله باعث ازدیاد ترشح بزاق در دهان می‌شود. در عصر ارتباطات واطلاعات با مدرنیته شدن این رسم پسندیده به فراموشی سپرده شده و با فراگیر شدن ابزارهای تصویربرداری مثل موبایل افراد مدام در حال سلفی گرفتن و تبدیل کردن هر خاطره‌ای به عکس اند و گاها این عکس‌ها بعد از یکی دو ماه پاک می‌شوند و عکس‌های جدید جای آنها را می‌گیرند یا حتی ممکن است نقص‌های تکنولوژی باعث از بین رفتن این عکس‌ها شود.