غلط دیکته‌ای وزیرآموزش!

این نگرانی امروز به جامعه علمی و آموزشی آمریکا هم رسیده است، زیرا گزینه‌ای که ترامپ برای وزارت آموزش و پرورش آمریکا انتخاب کرده؛ یعنی بتسی دیواس در پیام توئیتری خود که به مناسبت مراسم تحلیف دونالد ترامپ ارسال کرده بود، چهار غلط نگارشی داشت و این یعنی خدا برسد به فریاد آن نظام آموزشی که وزیرش هنوز در مقطع اول ابتدایی (مقطع یادگیری املا) درجا می‌زند!

دیدار یک قهرمان با قهرمانان آتش‌نشان

پلاسکو که فرو ریخت و اسطوره‌ها و قهرمان‌های آتش‌نشان در زیر صدها تن آوار و آتش گرفتار شدند، بسیاری از مردم، کسبه، هنرمندان و چهره‌های سرشناس در سراسر کشور، برای همدردی با خانواده این ققنوس‌های جان برکف و سایر آتش‌نشان‌ها، هر کدام هر کاری از دستشان می‌آمد، انجام دادند؛ از روشن کردن شمع و گلباران کردن آتش‌نشانی‌ها تا تهیه و ارسال نان و غذا و چای داغ برای آتش‌نشان‌های درحال امدادرسانی در پلاسکوی تخریب شده. اما در لابه‌لای اخبار و تصاویر این همدردی‌های دلنشین و تحسین‌برانگیز، یک خبر شاید بیشتر به دل می‌نشست، آن هم تصویر حضور سرباز مریوانی در یک ایستگاه آتش‌نشانی برای ادای احترام بود که مدتی پیش یک پای خود را هنگام نجات حیات وحش از دست داد.

منجمد می‌شویم تا در آینده زندگی کنیم

خیلی از ما دلمان می‌خواهد برای ساعاتی هم که شده در گذشته یا آینده زندگی کنیم و سرکی به آنها بکشیم. این آرزوی بشر در قالب فیلم‌ها و کارتن‌های زیادی هم به تصویر کشیده شده است؛ آدم‌هایی که سفری به گذشته یا آینده دارند و اتفاقات جالبی که برایشان در آن زمان‌ها رخ می‌دهد. اما ظاهرا این آرزوی بشر هم مثل بسیاری از رویاهای دیگر دارد رخت واقعیت به تن می‌کند، زیرا این طور که در خبرها آمده است یک موسسه علمی در آریزونا به نام الکور به انجماد داوطلبانی مبادرت می‌کند که دوست دارند منجمد شوند تا در آینده با پیشرفت علم دوباره زنده شوند. 150 نفر از جمله یک ایرانی در این موسسه منجمد شده‌اند.

روستایی مسکونی در دل غار

شهر زیرزمینی دیده بودیم (‌نمونه‌اش نوش‌آباد در کاشان)، خانه سنگی در دل کوه دیده بودیم (‌کندوان در آذربایجان شرقی)، اما شک ندارم که شما هم مثل من انتظار دیدن یک روستا در درون یک غار را ندارید. اما جالب این‌که چنین جایی هم در دنیا وجود دارد. روستای ژونگ دونگ چین تنها روستای مسکونی جهان است که درون یک غار طبیعی قرار داشته و صد نفر جمعیت دارد. حالا این‌که درختان روستا بدون نور آفتاب چطور رشد می‌کنند و مردم در دل آن دخمه چطور روزگار می‌گذرانند، ابهاماتی است که ان‌شاءالله وقتی پایمان به چین رسید از آنها سردرمی آوریم.

مدبازی در این حد؟!

بد دردی است این درد گرفتار شدن در دام مد. این‌که هر روز به دنبال این باشی که امروز دیگران چگونه می‌خورند و می‌پوشند و سوار می‌شوند و تو هم درست مثل آنها و رنگ آنها بخری و بپوشی و سوار شوی. اینجور دنبال مد راه افتادن اولین بدی‌اش این است که دیگر خودت نیستی؛ فکر خودت، عقیده خودت، راحتی خودت و هویت خودت، می‌شوی همرنگ جماعتی که شاید هیچ سنخیت فکری، روحی و آیینی با آنها نداشته باشی. اما دومین بدی مدبازی این است که یکهو می‌افتی توی یک تله‌ای از جهالت که مهر می‌شود بر پیشانی‌ات. می‌پرسید چه می‌گویم؟ به تصویر زیر نگاه کنید. طرف پیراهنی پوشیده با شماره تلفن‌هایی از تبلیغات اماکن مختلف که تخلیه چاه هم میان آنهاست!!!

لذت شنا کردن در اوج آسمان‌

ما دلمان در حسرت یک استخر معمولی لک می‌زند، آن وقت شاید باورتان نشود که برخی در آسمان‌ها استخر می‌سازند. بله در آسمان و آن‌هم روی سقف آسمانخراش. مکانی که می‌گویم و بیشتر شبیه یک رویاست، در ساخل زیبای مارینای سنگاپور است و یک پارک آبی آسمانی به شکل کشتی بزرگی است با استخری به طول 150 متر که بر سر 3 آسمانخراش جا گرفته است.

مردی که با دستفروشان مهربان است

در ماه‌های گذشته اخبار متعددی از برخورد ناپسند و گاه منزجر‌کننده برخی نیروهای سد معبر شهرداری با دستفروشانی در سراسر کشور دیدیم و شنیدیم که دل همه را به درد آورد. اما از آنجا که می‌گویند در همه اقشار هم خوب وجود دارد و هم بد، باید به اطلاعتان برسانیم که نیروهای خدوم و مهربان سد معبری هم وجود دارند که شرایط دشوار زندگی دستفروشان را درک کرده و در نهایت مهربانی با آنان رفتار می‌کنند؛ درست مثل همین نیروی جوان سد معبری در تربت حیدریه که برخورد صمیمانه و قابل تقدیری با مردی کهنسال و دستفروش دارد.