ساده زیست باشید

وقتی فرزندانتان با هم دعوا می‌کنند، واکنش نشان می‌دهید. وقتی رئیس‌تان از شما انتظار ‌کار بیشتر دارد، به درخواستش پاسخ می‌دهید و به تجربه می‌آموزید که همیشه گوش‌به‌زنگ باشید.

در این شرایط، ضربان قلب‌ بالا می‌رود و خون از روده به ماهیچه‌ها سرازیر می‌شود. می‌توانید مدت کوتاهی این حالت آماده‌باش را تحمل کنید اما اگر ادامه یابد، ماهیچه‌ها خسته، احساسات ضعیف و بدن فرسوده می‌شود چون طوری ساخته نشده‌اند که همیشه در حال آماده‌باش به‌سر ببرند.

اگر بخواهید کارهای خارج از حد توان‌تان را همزمان و به‌سرعت انجام دهید، راهتان را گم می‌کنید، مسائل کم‌اهمیت را جدی می‌گیرید، به مسائل بااهمیت کمتر توجه می‌کنید و نمی‌توانید تشخیص دهید چه‌چیز مهم است و چه‌چیز ارزش نگرانی ندارد.

صدای ضعیفی در درون هریک از شما به‌ آرامی زمزمه می‌کند «دست از دیوونگی‌هات بردار». آن صدا را می‌شنوید و می‌دانید که به مسیر بهتری راهنمایی‌تان می‌کند اما به‌محض شنیدن آن، صداهای دیگری بلندتر از آن به گوش می‌رسند که می‌گویند عجله کنید، واکنش نشان دهید و کاری بکنید.

پس از فرصت استفاده کنید و همین الآن این صدای ضعیف را کشف نمایید. صدایی که شما را به زندگی ساده‌تر، پربارتر و آزادتر تشویق می‌کند. در این فرصت به شما نشان می‌دهم چگونه می‌توانید ساده‌زیستی را در پیش بگیرید.

اگر اندکی با خود خلوت کنید و به رسالت اصلی خود در زندگی بیندیشید، درمی‌یابید که از طریق ساده‌زیستی می‌توانید زندگی بسیار آرام و راحتی داشته باشید. ساده‌زیستی به این معناست که در زندگی براساس عقل و تدبیر عمل کنید، هدف‌های بزرگ‌تری داشته باشید، هرچه را که به نظرتان کم‌اهمیت است کنار بگذارید و توجه خود را تنها روی یک هدف متمرکز کنید. به این معنا که اولویت‌های مهم را تعیین کنید و نسبت به انجام آنها متعهد باشید.

زندگی هدیه‌ای خدادادی است. زندگی، فرزندان و همه کسانی که با آنها در ارتباط هستید، هدیه است و سرنوشت آنها در کنترل شما نیست. اگر این دیدگاه را داشته باشید، بتدریج مسئولیت زندگی آنها را به خودشان واگذار می‌کنید. اگر شما عامل آفرینش آنها نیستید، پس مسئول هر آنچه در زندگی‌شان رخ می‌دهد، نیز نیستید.

دکتر محمدرضا کرامتی - دانشیار دانشکده روان‌شناسی دانشگاه تهران