مین، کابوس مریوان

با وجود این‌که حدود 28 سال از پایان هشت سال جنگ نابرابر و تحمیلی رژیم بعثی عراق علیه کشورمان می‌گذرد، اما سایه سنگین و صدالبته شوم و نامبارک مین همچنان در مناطق مرزی کشور سنگینی می‌کند، به طوری که به تناوب در نوار مرزی مریوان و روستا‌های آن شاهد انفجار مین و تلفات زیاد جانی و نقص عضو بسیار بوده و هستیم.

استان کردستان و شهر مرزی مریوان به عنوان غربی‌ترین استان و شهر کشور با داشتن بیش از 270 کیلومتر مرز مشترک با عراق از اولین مناطق ایران بود که با آغاز جنگ مورد تهاجم نیروهای بعثی قرار گرفت و اکنون نیز تبعات آن هجوم برجای مانده است.

مین این مهمان ناخوانده و بی‌رحم گاه در جاده‌ها و گاه در زمین‌های کشاورزی چنگال شوم و مرگبار خود را برای جان انسان‌های بی‌دفاع تیز می‌کند و در لحظه‌ای به ناگاه منفجرشده و زندگی فرد یا افراد را برای همیشه به سیاهی مطلق می‌کشاند.

و از آن دردناک‌تر این‌که مین بس ناجوانمرادنه هنوز هم بیشتر قربانیان خود را بیشتر در سنین پایین و کودکان روستاهای اطراف مریوان انتخاب می‌کند و هرازگاهی خانواده‌ای را داغدار می‌کند. به عنوان نمونه دو سال گذشته بر اثر انفجار مین در روستای نشکاش مریوان هفت دانش‌آموز این روستا مجروح و نقص عضو شدند.

البته با پایان یافتن جنگ، عملیات پاکسازی اراضی استان کردستان و شهر مریوان از میادین مین آغاز و تلاش‌های گسترده و موثری در این راستا انجام شد، ولی به علت آلودگی فراوان و پاکسازی نشدن کامل مناطق مرزی، هنوز که هنوز است مین و مواد منفجره عمل نکرده به شکل پراکنده در مناطق مرزی مریوان و روستاهای اطراف آن وجود دارد که جان و مال مردم این دیار را تهدید می‌کند.

بنابراین حتی به پاسداشت رشادت‌های فراوان مردم کردستان و مریوان در جنگ هشت ساله هم که باشد، باید از دست‌اندرکاران خواست حرکتی جدید و جدی برای پاکسازی مجدد مریوان از مین و مهمات عمل نکرده آغاز کنند تا لااقل کار و زندگی عادی در این مناطق، بی‌هراس از مین روند عادی به خود گرفته و افراد از بازی هرروزه کودکان یا رسیدگی به امورشان هراسناک نباشند.

به نظر مین‌زدایی می‌تواند یکی از مهم‌ترین اولویت‌های کردستان و ضامن توسعه و ایجاد زیرساخت در آن باشد.

بهرام غلامی

جام‌جم کردستان