نگارگری؛ هنری قدر ندیده

به گزارش مهر، هادی تجویدی از پیشکسوتان هنر نگارگری و یکی از داوران دهمین دوسالانه نگارگری درباره کیفیت این دوره از آثار گفت: به نظر من نمایشگاه در بخش نگارگری در سطح پایینی برگزار شده است و من انتظار بیشتری داشتم. همچنین از نظر سوژه، محتوا و تکنیک آثار قابل قبول نبود و کارهای تکراری را در این بخش شاهد بودیم که خالقان آنها تحت تاثیر استادان هستند و خلاقیت در آنها کمتر دیده می‌شود، اما در بخش تذهیب کارهای خوبی را شاهد بودیم.

وی ادامه داد: به نظر می‌رسد ما نیاز داریم این هنر را به نسل بعد منتقل کنیم و به آنها بیاموزیم در زیرشاخه‌های نگارگری از کدام دریچه به خلاقیت برسند و خودشان را در چارچوب‌های قواعد خشک دوره‌ای خاص محدود نکنند. در نگارگری بیش از هر هنری نیاز به دیدن و تحقیق داریم. یک نگارگر باید طراح و معمار باشد، آناتومی بداند و حتی باید بناهای باستانی را بشناسد. در همین دوره کارهایی بود که در آن از معماری استفاده شده، اما بسیار بد ارائه شده بود.

تجویدی با بیان این‌که بسیاری بر این باور هستند که اگر چارچوب را بشکنند، سنت را شکسته‌اند، بیان کرد: معتقدم هنرمند باید تکنیک را بداند، ولی در فضای بسته نماند و هرچه را به ذهنش می‌رسد پیاده کند و من استاد هم نباید چیزی را تحمیل کنم.

داور دوسالانه نگارگری در پاسخ به این پرسش که چرا نمایشگاه‌های انفرادی برگزار نمی‌کند، گفت: من ساکن شیراز هستم و اگر بخواهم نمایشگاهی از آثارم در تهران برپا کنم، باید از هفت‌خوان رستم رد شوم. نگارخانه‌ها دید منفی نسبت به نگارگری ایرانی دارد؛ بنابراین برای برپایی نمایشگاه باید از هنرمند حمایت شود. در شیراز هم هنوز ما یک نگارخانه خوب نداریم که آثار در آن قابل ارائه باشد.