معرکه گیری تایتان ها!

کاراکترهای بازی اصطلاحا Pilot یا خلبان نامیده می‌شدند و علاوه بر این‌که می‌توانستند با تکیه بر فناوری‌های پیشرفته‌ نظامی حرکات پارکور‌گونه مانند دویدن روی دیوارها یا پرش دوگانه انجام دهند، این قدرت را داشتند که موجودات مکانیکی غول‌آسایی به نام تایتان‌ها را از آسمان فراخوانی کرده و هدایت این ماشین‌های مرگبار را به دست بگیرند.

به هرحال تقریبا به همان اندازه‌ تمجیدها، انتقادهایی نیز به سبب نداشتن بخش داستانی یا تکنفره به بازی وارد بود. حالا که شماره‌ دوم بازی منتشر شده، به نظر می‌رسد جلب رضایت دوستداران داستان و تجربه‌ انفرادی یکی از اهداف بازی بوده که در رسیدن به آن موفق عمل کرده است. اگر اولین نسخه از تایتان‌فال، مدرکی برای اثبات جذابیت طرح یک مجموعه بازی جدید بود، دنباله‌ آن یک تجربه‌ صیقل خورده و خارق‌العاده از تمام ویژگی‌های خوبی است که در نسخه‌ قبلی وجود داشته و حالا به رشد و توسعه رسیده است.

داستانی خطی با دست باز

تایتان‌فال بستر داستانی بسیار ساده‌ای برای خود برگزیده است. یک امپراتوری شیطانی در تلاش است حاکمیت کل کهکشان را به دست بگیرد و طبیعتا یک گروه شورشی نیز به مبارزه برمی‌خیزد. هر دو ارتش، نیروهای ویژه و متخصصی دارند که اصطلاحا به آنها Pilot یا خلبان گفته می‌شود و مهم‌ترین توانایی آنها کنترل ماشین‌هایی مکانیکی به اسم Titanهاست. البته این خلبان‌ها به خودی خود نیز بسیار مهلک و مرگبار هستند، زیرا می‌توانند خیلی سریع در میدان نبرد حرکت کرده و دشمن‌ را سردرگم کنند. به هرحال کاراکتر شما در بازی Cooper نام دارد. او آموزش دیده تا به یک خلبان تبدیل شود، ولی زمانی که در یک سیاره‌ سرسبز با پوشش گیاهی انبوه ساکن هستند، هنگ او زمینگیر و نابود می‌شود. بازی در حالی آغاز می‌شود که مربی شما جانتان را نجات داده و خودش کشته می‌شود، اما میراث خود یعنی تایتان B.T را به شما می‌سپارد تا ماموریتی مخفی را به سرانجام برسانید که برای به دست آوردن شیئی موسوم به Ark طراحی شده است.

نقطه‌ قوت داستان به تعاملات کاراکتر اصلی با تایتان خود مربوط می‌شود. کوپر آدم جاه‌طلبی است، اما هنوز خودش را ثابت نکرده، در حالی که B.T یک تایتان سر راست است که هوش مصنوعی‌اش او را فقط به باور حقایق عینی سوق می‌دهد. ارتباط کاراکتر و این تایتان گاهی خنده‌دار است و آن‌قدر جذاب و سرگرم‌کننده می‌شود که زمانی که منوی اسامی سازندگان بالا می‌آید از این‌که تا چه اندازه با این شخصیت‌ها اُخت شده بودید تحت تاثیر قرار خواهید گرفت.

بخش داستانی بازی ساختاری خطی شبیه مجموعه‌ ندای وظیفه دارد ؛ یعنی بازی از شما می‌خواهد از یک نقطه به نقطه‌ بعدی رفته، اهداف ماموریت را انجام دهید و سپس راهی مرحله‌ بعد شوید. با این حال تقریبا تمام سناریوهای درگیری با دشمن در یک فضا یا محیط باز اتفاق می‌افتد که در نتیجه به بازیکن حق انتخاب تاکتیکی بین مسیرهای مختلف برای شروع درگیری می‌دهد. به عنوان مثال در اوایل بازی به یک کمپ نظامی دشمنان برخورد می‌کنید که می‌توانید خیلی اکشن‌گونه و با تکیه بر مهارت تیراندازی خود به دل دشمن زده و آنها را از پا دربیاورید یا این‌که با بهره‌گیری از قدرت نامرئی شدن لباس نظامی خود، دشمنان را تک به تک خفه کنید. ولی نکته اینجاست که می‌توانید حتی بدون کشتن یک نفر نیز خود را از این موقعیت خارج کنید! البته این روش در تمام طول بازی صادق نیست، ولی جای شکرش باقی است که تعدادی از موقعیت‌ها این امکان را به بازیکن می‌دهد.

تفکر در میانه‌ جنگ

از دیگر ویژگی‌های دوست‌داشتنی بخش داستانی بازی می‌توان به مراحلی اشاره کرد که طبیعت‌شان بیشتر از این‌که اکشن باشد، معمایی و فکری است. نکته‌ حیرت‌انگیز در خصوص این مراحل معماگونه، به‌درستی قرار گرفتن آنها در مسیر داستان است؛ یعنی هرجایی که احساس کنید تقریبا دارید از تیراندازی و اکشن خسته می‌شوید، مرحله شما را در مسیری قرار می‌دهد که نیاز دارید از ذهن‌تان بیشتر از انگشت روی ماشه کار بکشید. هرچه به انتهای بازی نزدیک‌تر می‌شوید، این قسمت‌های معماگونه بیشتر انتظارات شما را برآورده می‌کنند و بعضی از آنها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که به تامل وادارتان می‌کند که بهتر است با تکیه بر سرعت خلبان از چالش عبور کنید یا به زور بازو و قدرت فیزیکی تایتان اکتفا کنید.

با این‌که اضافه شدن بخش داستان با تمام ویژگی‌های خوبش گوهر گرانبها و مایه‌ درخشش Titanfall 2 است، اما تیم سازنده به‌درستی آن فرمول موفقی را که برای بخش چند نفره به دست آورده بود، دستکاری نکرده است. با وجود این به اندازه‌ کافی تغییرات در بخش آنلاین ایجاد شده تا شما احساس کنید نسخه‌ای بهتر از بازی اصلی را تجربه می‌کنید، ولی باز هم میزان این تغییرات به اندازه‌ای نیست که فرمول آنلاین بازی را تغییر داده باشد.

رقیب سوم

هر سال در این موقع سال شاهد رقابت و تقابل دو عنوان Battlefield و Call of Duty بودیم، اما امسال می‌توان Titanfall 2 را هم به گود رقابت وارد کرد. در این دوره که بیشتر بازی‌ها یا فقط روی بخش داستانی یا بخش آنلاین چند نفره تمرکز می‌کنند، تایتان فال 2 ترکیب مناسبی از هر دو را به مخاطب ارائه می‌دهد. بخش داستانی بازی ریتم و ضرباهنگ بسیار مناسبی دارد و اضافات و بهبودهای بخش چند نفره نیز آن را از هر زمان دیگری بهتر کرده است. تجربه کردن Titanfall 2 برای طرفداران سبک تیراندازی اول شخص یک ضرورت به‌شمار می‌رود.

مجید رحمانی