حکایت آدمها همین است؛ سختیهای این دنیا، حرارت تنور است... و این سختیهاست که انسان را پختهتر میکند.هر چه انسان پختهتر میشود، سنگ کمتری به خود میگیرد.
سنگها تعلقات دنیایی هستند. ماشین من، خانه من،... من ... من
آنوقت که قرار است نان را از تنور خارج کنند، سنگها را از آن میگیرند! خوشا به حال آنکه در تنور دنیا آنقدر پخته میشود که به هیچ سنگی نمیچسبد. ما در زندگی به چه چسبیدهایم؟ سنگ وجود ما کدام است!
در گفتوگوی «جامجم» با مدیرکل دفتر آبخیزداری؛
حسن روشن در گفتوگو ی اختصاصی با روزنامه «جامجم»:
دکتر همایون: حضرت فاطمه (س) الگویی بیبدیل برای نقشآفرینی بانوان در عرصه تمدنسازی هستند