موتورهای تکراری

اگر نیم‌نگاهی به بازار خودروهای کره‌ای (هیوندای و کیا) موجود در بازار ایران داشته باشیم، متوجه خواهیم شد که عمده این محصولات از پیشرانه 4 سیلندر 2400 با نهایت توان 175 اسب بخار بهره می‌برند. برای مثال، هیوندای سوناتا YF، هیوندای سوناتا LF، کیا اپتیما TF، کیا اپتیما JF،، کیا اسپورتیج، هیوندای IX35 و هیوندای سانتافه/IX45 ازجمله خودروهایی هستند که با این پیشرانه به بازار ایران رسیده‌اند و این در حالی است که برای تمام این خودروها، گزینه‌های دیگری همچون 0/2 لیتری توربو یا همان 4/2 لیتری اما با قدرت بالاتر (مشهور به GDI) در بازار جهانی قابل سفارش است.

اما چرا وارد‌کنندگانی که نمایندگی فروش محصولات این دو برند در بازار کشور محسوب می‌شوند، این خودروها را با پیشرانه‌های متنوع به بازار ایران عرضه نمی‌کنند؟

این مساله رابطه مستقیمی با محاسبات اقتصادی و البته سوددهی شرکت‌ها دارد. شرکت واردکننده موظف است، خدمات پس از فروش ازجمله تعمیرات و تامین قطعات را به خریدار هر محصول ارائه کند، پس اگر این خودروها در بخش فنی با هم شباهت داشته باشند، هزینه دپوی قطعات در انبار کاهش پیدا می‌کند و خدمات فنی بهتری به مالکان ارائه خواهد شد. با توجه به محدودیت بازار کشور، اگر یک خودرو یا چند خودروی مشابه با پیشران‌های متنوع به بازار عرضه شوند، ممکن است قطعات یدکی فراوان برای تمام پیشرانه‌ها وجود نداشته باشد.

این در حالی است که با یکنواخت‌سازی بخش فنی خودروهای مشابه، مساله تامین قطعات وضعیت بسیار بهتری پیدا خواهد کرد. البته موضوع اینجاست که 90 درصد محصولات هیوندای ـ کیا موجود در کشور با پیشرانه‌های 4/2 لیتری MPI به بازار راه پیدا کرده‌اند و این در حالی است که نسخه‌های GDI با داشتن حجم موتور، تعداد سوپاپ و تعداد سیلندر یکسان، با توجه به فناوری پاشش مستقیم سوخت به داخل سیلندرها و حذف ریل سوخت، راندمان بهتر، قدرت بیشتر و مصرف سوخت کمتری را به شما ارائه می‌کنند. در حال حاضر، نسل جدید کیا سورنتو و برخی سانتافه‌های جدید با این نوع پیشرانه روانه بازار می‌شوند که البته تجربه نشان داده است، موتورهای GDI سازگاری بهتری با کیفیت سوخت ایران دارند.

معید حمیدی

جام‌جم