داستان موفقیت پژو

شرکتی که اصلا قرار نبود خودروساز باشد!

اگر بخواهیم از ابتدای کار پژو بگوییم لازم است از این صنعت فاصله زیادی بگیریم. چون این کمپانی از ابتدای پیدایش اصلا خودروساز نبود و به عنوان یک شرکت خانوادگی سال 1810 میلادی در شهر فرانش کنته فرانسه تاسیس شد. این شرکت در ابتدا تولید کننده آسیاب‌های دستی قهوه، نمک و فلفل بود. اما پس از مدتی با توجه به سیاست‌های متفاوتی که نسبت به تجارت داشت مجبور به تغییر روند تولیدی خود شد. پژو اوایل سال 1840 وارد تولید لباس زیر شد و در برخی موارد دست به ساخت برخی تولیدات منزل مثل چوب لباسی، چتر یا دیگر تجهیزات فلزی زد.

این تغییرات در همان دهه‌های اول تاسیس این شرکت به صورتی بود که نمی‌شد سیاست و تولید خاصی را برای این برند خانوادگی به دست آورد. اما با ورود این شرکت به صنعت دوچرخه‌سازی به نوعی سمت و سوی تولیدات این شرکت مشخص شد. به صورتی که سال 1842 آرمان پژو با طراحی و ساخت دوچرخه «گراند بای» توانست به نوعی وارد صنعت حمل و نقل شود و تنها ده سال بعد با همکاری گوتلیب دایملر اولین خودروی سه چرخه خود را روانه بازار کرد.

از شکوفایی تا ویرانی در جنگ

ابتکارها و نوآوری‌های پژو با همکاری دایملر باعث شد تا تقریبا از اوایل قرن نوزدهم، استفاده از نیروی محرکه بخار تقریبا کنار گذاشته و پای موتورهای بنزینی به صنعت خودرسازی باز شود. به‌طور کلی طی این مراحل و به نوعی تغییرات ایجاد شده در طراحی موتور با دو سیلندر خطی و همچنین استفاده سیستم تعلیق و تایرهای لاستیکی، پژو را متفاوت از آنچه دیگران تولید کرده بودند به بازار شناساند و در نهایت این خودروساز تا سال 1899 میلادی توانست 300 دستگاه از خودروهای منحصر به‌فرد خود را روانه بازار کند. اما این روند رشد و شکوفایی ادامه‌دار نبود. چون با آغاز جنگ جهانی اول و دوم، روند کارکرد این کارخانه تقریبا متفاوت شد و به سمت تولید تجهیزات نظامی رفت.

این خودروساز تا پایان جنگ جهانی دوم تجهیزات نظامی ازجمله خودرو، موتور، گلوله و چیزهایی از این دست را با توجه به نیازهای دوره خود تولید کرد و درنهایت با توجه به بمباران‌های گسترده در اواخر جنگ جهانی دوم تقریبا کارخانه‌ای ویران از پژو به دوران پس از جنگ رسید. این خودروساز که تقریبا برای مدت‌های طولانی رکورد سرعت را به خود اختصاص داده بود، پس از بازسازی تجهیزات باقیمانده دوباره به سمت تولید خودروهای پرشتاب و باکیفیت روی آورد؛ به صورتی که اولین خودروی تولیدی پس از جنگ جهانی دوم پژو مدل 202 در سال 1946 و مدل 203 در سال 1947 بود و پس از آن به ترتیب این خودروساز با این تفکر که قرار است جزو بهترین برندهای تولیدی اروپا و کشور فرانسه باشد، روند تولید مدل‌های مختلفش را در پیش گرفت.

روش نامگذاری خودروهای پژو

یک نکته جالب درباره تعیین نام مدل‌های این خودروساز است که به نوعی باعث منحصر به فرد بودنش در دنیای صنعت خودروسازی شده است. این خودروساز با استفاده از روش قدیمی XOY خودروهایش را به ترتیب نوع خودرو (نسل) عدد سمت راست و تایپ (اندازه) عدد سمت چپ نامگذاری کرد. اما عدد صفر میانی در واقع به نوعی طراحی همان دوره بوده است. چون این عدد همان سوراخ مربوط به هندل اتومبیل است و میله هندل یا همان استارت خودمانی از این محل وارد محفظه مربوطه می‌شد.

شراکتی کارساز

شرکت خودروسازی پژو که با توجه به نوآوری‌های دوران پس از جنگ جهانی دوم توانسته بود سهم قابل توجهی از بازار را به خود اختصاص دهد،برای رسیدن به جایگاه بالاتر، سیاست کاهش هزینه‌های تولید را در پیش گرفت که یکی از این راهکارها مشارکت با دیگر خودروسازان بود. در نهایت در سال 1974 این شرکت توانست با خریداری بخش قابل توجهی از سهام شرکت خودروسازی سیتروئن به نوعی به سیاست‌های خود نزدیک شود؛ زیرا با استفاده از امکانات دو کارخانه به نوعی هزینه‌های تولید نیز کاهش می‌یافت و می‌توانست بربازارهای بزرگ‌تری تمرکز داشته باشد.

این شراکت برای پژو اگرچه موفقیت‌هایی به ارمغان آورد، اما این روند تا اوایل سال 2008 بیشتر ادامه نداشت. زیرا از این تاریخ به بعد کم‌کم گرفتاری‌های مالی در این شرکت فرانسوی خودنمایی کرد تا جایی که برخی از کارخانه‌های این شرکت تعطیل و کارگرانش اخراج شدند. ولی مدیریت این خودروسازی باعث شد تا دوباره از ابتدای سال 2014 میلادی روند صعودی تولید این خودروساز فرانسوی آغاز شود و اکنون اخباری مبنی بر حضور مجدد آن در بازار ایران به گوش می‌رسد.

عماد عزتی

جام‌جم