المپیک در اولویت است

تیم ملی والیبال از فشار روانی مضاعف برای رسیدن به المپیک بیرون آمده است، اما خستگی جسمی ملی‌پوشان به خاطر سفرهای طولانی را نباید از نظر دور داشت. در هفته نخست لیگ جهانی والیبال، دو بازیکن غایب تیم از قدرت ما کاسته بود، ولی اعتقاد به جوان‌ترها سبب شد تیم بازی به بازی بهتر شود که اوج هنرنمایی آنها را برابر آرژانتین دیدیم.

من هم اگر جای لوزانو بودم همین کار را می‌کردم. زیرا آنچه برای والیبال ما اولویت دارد المپیک است، بعد لیگ جهانی. در لیگ جهانی باید به نفرات اصلی استراحت بیشتری بدهیم. نباید طوری حرکت کنیم که نیروهای خوبی مانند محمودی، موسوی، غفور، معروف و قائمی را در بازی‌های 45 روز آینده نداشته باشیم. لیگ جهانی در جای خود قابل ارزیابی است. هر چند در سال المپیک تیم‌ها با قدرت بیشتری به بازی‌ها می‌آیند، اما از طرفی نباید بیش از اندازه جو جهانی این لیگ را برای خودمان بزرگ کنیم. با بازی‌های ایران در هفته نخست لیگ جهانی به این باور رسیده‌ام که ایران می‌تواند در المپیک نتایج خوبی بگیرد، زیرا در گروه مناسبی قرار گرفته‌ایم، بنابراین تمامی هم و غم‌مان باید المپیک باشد. سعی کنیم نفرات را کمتر خسته کنیم و جوانان باانگیزه را به میدان بفرستیم تا علاوه بر جایگزینان مناسب، نیروی قدرتمندی برای چهار سال آینده تربیت کنیم.

مصطفی کارخانه

مربی والیبال