مرد سلول شماره 5

این کتاب در 16 فصل بازگویی شده است. شخصیت اول داستان، نوجوانی است که طی اتفاقی به زندگی دکتر شریعتی علاقه‌مند می‌شود و می‌خواهد با کمک پدرش که زندانبان دکتر شریعتی در زندان ساواک بوده، تحقیقی درخصوص زندگی علی شریعتی بنویسد. پدر او دوران سربازی‌اش را در زندان ساواک گذرانده و با زندانی سلول شماره 5 که دکتر علی شریعتی بوده، هم‌کلام شده و به گفته خودش، درس‌های بسیاری را از دکتر فراگرفته است.

در برخی از روایت‌های این کتاب، از صحبت‌های همسر و همرزمان دکتر شریعتی نیز استفاده شده است. نویسنده برای تکمیل ساختار داستانی اثرش، جزئیات زندگی شریعتی را به‌کار برده و این شیوه نگارش زندگینامه را به گونه‌ای استفاده کرده که خواننده را از داستان دور نمی‌کند و محوریت کتاب که «علی شریعتی» است، از ذهن دور نمی‌شود. نویسنده در این کتاب اتفاقات زندگی شریعتی را نه با رعایت ترتیب زمانی بلکه با رعایت اتفاقاتی که خود احساس کرده باعث جلب مخاطب می‌شود و مورد نظر جوانان و نوجوانان است، به شیوه‌ای که رسم معمول برخی نویسنده‌هاست، روایت کرده است. رحیمی تلاش کرده با ایجاد جذابیت در روایت داستانی این کتاب، برای مخاطبان نوجوان و جوان زمینه‌های الگوسازی ایجاد شود و همچنین با زندگی دکتر شریعتی بیشتر مأنوس شوند.

رحیمی با نگاشتن سخنانی از شهید چمران درمورد شخصیت دکتر شریعتی، فضایی را برای مخاطب ایجاد می‌کند که به خواندن ادامه داستان علاقه‌مند می‌شود.