نه شتاب ، نه دستپاچگی

سخنان دبیر شورای عالی امنیت ملی درباره مذاکره با امریکا در خصوص مسائل عراق بار دیگر در صدر اخبار رسانه های بزرگ دنیا قرار گرفت به طوری که پرونده هسته ای و بحثهای مربوط به عدم توافق 5 کشور عضو شورای امنیت سازمان ملل ، در سایه آن کمرنگ شد.

کد خبر: ۹۱۴۱۰

اظهارات آقای لاریجانی در محافل داخلی بازتاب های متفاوتی داشت. برخی بشدت با آن مخالفت کردند و اقدام به مذاکره را عقب نشینی از مواضع اصولی نظام خواندند و بعضی در آن سوی خط ، از چنین رخدادی ابراز شادمانی کردند. به نظر می رسد هر دو موضع ، قدری شتابزده است بویژه این که ابعاد مساله به حد کافی تبیین نشده و مراحل زیادی تا عملیاتی شدن موضوع باقی مانده است . موفقیت ائتلاف یکپارچه در انتخابات پارلمانی ، موقعیت قابل اعتنایی را برای همکاری های عراق با ایران فراهم آورد که عملا جمهوری اسلامی را در هرگونه مراوده سیاسی با فعالان صحنه عراق ، در جایگاه قدرتمندی قرار داده است . اخیرا امریکایی ها تلاش فراوانی دارند که افکار عمومی جهانیان و بخصوص مردم عراق را متقاعد کنند که ایران در عراق مداخلات نظامی دارد. گرچه برخی مقامات دولت عراق این ادعا را رد می کنند اما شائبه آفرینی های اخیر ، ذهنیت هایی را پدید آورده که رفع آن تنها از طریق رسانه های جمعی و خبری امکان پذیر نیست و دیپلماسی فعالتری را می طلبد. از سوی دیگر شرایط پیش آمده نباید مایه ذوق زدگی را فراهم کند. گو این که امریکایی ها خودشان در این زمینه پیشقدم شده اند و ظاهر امر نشان می دهد که نیازمند گفتگو هستند ، حفظ اصولگرایی کاملا ضروری است . رهبر معظم انقلاب سالها پیش رعایت 3 اصل «عزت» ، «حکمت» و «مصلحت» را پایه های اصلی سیاست خارجی دانسته اند و هرگونه رفتار دیپلماتیک نباید و نمی تواند مخل این 3 اصل باشد. رفتار سیاسی آقای لاریجانی نشان می دهد جمهوری اسلامی ایران در این زمینه کاملا شفاف برخورد کرده و از لابی های پشت پرده که برخی از اهالی سیاست به آن معتقدند و عملا نیز به آن التزام داشته اند ، خبری نیست . این رفتار که از آن شجاعت و خردمندی استشمام می شود ، نباید به افراط و تفریط، رو به تخریب بگذارد. هم اینک فضایی پیش آمده که مطبوعات و اهالی سیاست اعم از منتقد و موافق در این زمینه دیدگاه های خود را طرح کنند. مسوولان سیاست خارجی نیز نباید دچار عجله شوند. خویشتنداری ، بررسی جوانب قضیه و دقت در مضار و منافع ، راهبردهای آینده را مشخص می کند. باید دقیقا روشن شود شرایط پیش آمده چه فرصتهایی برای کشور ما فراهم می کند. بهره گیری مثبت از این فرصتها موضع دیپلماتیک ایران را در عراق و منطقه تقویت خواهد کرد ، مشروط بر آن که برخی اشتباهات سیاسی که در ماههای اخیر و در جریان پرونده هسته ای با آن روبه رو شده ایم ، تکرار نشود.