کمپین رسانه‌ای، خوب یا بد؟

حال این پرسش مطرح می‌شود؛ راه‌اندازی کمپین با هدف یارگیری و جلب حمایت و جا اندختن یک محور مثبت چه اشکالی می‌تواند داشته باشد؟ تسریع و تسهیل در اجرای یک هدف عالی و غایی که به نفع جامعه و بشریت است، چه مورد خلاف و منعی دارد؟

گاهی مواقع، کمپین‌‌هایی با اهدافی خاص برای حصول به موضوعی فراقانونی و سیاسی شکل می‌گیرد که اتاق فکر این قبیل کمپین‌ها در لایه‌های پنهان فعالیت خویش، به دنبال منافع شخصی و مطرح کردن خود هستند. این نوع کمپین‌ها که مصالح ملی و شهروندی در آنها بسیار کمرنگ است، نه از طرف مردم حمایت می‌شود و نه عمری طولانی خواهد داشت.

اما کمپین‌هایی که ریشه در هنجارهای اجتماعی، اخلاقیات، ارزش‌های انسانی و دین دارند بدون شک مورد رضایت و حمایت عموم خواهند بود. کمپین‌هایی از قبیل رعایت اخلاق، تکریم بزرگ‌ترها، شهرپاکیزه، کاهش مصرف نمک، کمپین اقتصاد مقاومتی، خرید کالای ایرانی، کمپین مقاله با شایعات، رعایت حریم خصوصی، کمپین سوژه‌یابی خبری برای رسانه ملی و بسیاری دیگر... کجای این قبیل کمپین‌ها اشکال دارد؟ صدا و سیما می‌تواند کمپین‌های اینچنینی را راه‌اندازی و حمایت کند.

مهم‌ترین ویژگی کمپین‌های یادشده، فرهنگسازی اجتماعی است. می‌توان با راه‌اندازی این قبیل کمپین‌ها، میزان سواد اجتماعی، سیاسی، اخلاقی را افزایش داد. واژه‌های تخصصی و سنگین مانند اقتصاد مقاومتی را با راه‌اندازی کمپین اقتصاد مقاومتی، ترویج و عامه فهم کرد. مردم و مسئولان را به سوی یک خرد جمعی سوق داد و در کل بسیاری از کمپین‌ها می‌توانند نقش آموزش فرهنگ شهروندی را ایفا کنند.

در رسانه ملی شبانه‌روز 150 ساعت خبر از شبکه‌های مختلف رادیویی و تلویزیونی پخش می‌شود. راه‌اندازی کمپین سوژه‌یابی خبری می‌تواند اتاق فکری به گستره تمام کشور و با حضور بیشتر هموطنان ایجاد کند. این اتاق‌فکر عظیم باعث می‌شود اخبار پخش شده از رسانه ملی متنوع‌تر و مخاطب‌محور شود. راه‌اندازی کمپینی مانند مقابله با شایعات به مردم آموزش می‌دهد هر حرف و مطلبی را بدون استدلال و سند نپذیرند.

کوتاه سخن این که شیفتگی و چسبندگی عمومی به فضای مجازی می‌تواند فرصتی برای رسانه ملی باشد تا بهترین موضوعات اخلاقی، سیاسی، اقتصادی، علمی، فرهنگی و اجتماعی را با عنوان کمپین‌های آموزشی راه‌اندازی و با گزارش‌های تولیدی خویش حمایت کند.

دکتر اکبر نصراللهی - استاد دانشگاه