شبکه نمایش خانگی رقیب سینما

در صورت صدور این پروانه، فیلم امکان نمایش و عرضه در شبکه نمایش خانگی را پیدا می‌کند. اما تهیه‌کننده‌های فیلم‌های سینمایی ایرانی که قبلا در شورای نظارت بر نمایش سازمان سینمایی، پروانه نمایش گرفتند، برای عرضه فیلم خود در شبکه نمایش خانگی با یکی از موسسات ویدئورسانه قرارداد می‌بندند و آن موسسه درخواست پروانه نمایش را به شبکه نمایش خانگی ارائه می‌کند.

2ـ در سال‌های گذشته تعداد تیراژ قانونی برخی فیلم‌های سینمایی از جمله مجموعه «اخراجی‌ها» حتی به دو میلیون نسخه هم می‌رسید، اما الان تعداد نسخه فیلم‌های سینمایی بسیار پایین آمده و حتی رقم تیراژ فیلم‌ها به 30 هزار نسخه تنزل پیدا کرده است.

3ـ در دولت گذشته و طبق آماری که منتشر شد، شبکه نمایش خانگی حدود 800 میلیارد تومان در یک سال درآمد داشت، در حالی ‌که سینما در بهترین حالت حدود 50 میلیارد تومان فروش داشت. یعنی شبکه نمایش خانگی 16 برابر سینما کسب درآمد می‌کرد. اما سال گذشته آقای حجت‌الله ایوبی، رئیس سازمان سینمایی اعلام کرد شبکه نمایش خانگی صد میلیارد تومان درآمد داشت؛ یعنی یک‌هشتمِ دوره قبل. دلیل اصلی این افت محسوس را در مدیریت می‌دانم، چون آن‌موقع هم کیفیت فیلم‌ها آنچنان که باید بالا نبود، اما روش و نگاهی در مدیریت سینمایی و همچنین در شبکه نمایش خانگی وجود داشت که باعث رونق و شکوفایی سینما شده بود. الان به شبکه نمایش خانگی به عنوان انگشت ششم نگاه می‌شود و مدیران سینمایی بیشتر ترجیح می‌دهند با سینمای سالنی و خانه سینما عکس بگیرند. در حالی ‌که سینمای سالنی فقط یک‌شانزدهمِ سینمای ایران است و به‌هیچ‌وجه قابل برابری با ظرفیت عظیم شبکه نمایش خانگی نیست. سینمای ما فقط یک تابلوی خوش‌رنگ و بدقواره است. آدم‌هایی که در این سینما زحمت می‌کشند فقط آن چهار یا پنج هزار نفر عضو خانه سینما نیستند، ما نزدیک به 30 هزار سینماگر در کشور داریم که از سینما و فیلمسازی ارتزاق می‌کنند. اینها کجا هستند؟ شبکه نمایش خانگی می‌تواند با چرخش اقتصادی مناسب، زمینه را برای فعالیت و ارتزاق این جمعیت فراهم کند.

شبکه نمایش خانگی، ظرفیتی است که نباید نسبت به اهمیت آن بی‌تفاوت باشیم. معتقدم اگر بخواهیم بحث اقتصادمقاومتی را در سینما معنی کنیم، باید به شبکه نمایش خانگی بها دهیم.

سیدمهدی عظیمی میرآبادی

مدیرکل سابق ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی