«پروانه سیاه» پرید

نمایش‌های مقتدرانه و همچنین مسلمان شدنش باعث شد طرفداران بسیاری در ایران پیدا کند. مسابقات سنگین او به وقت تهران، در ساعت‌های ابتدایی بامداد آغاز می‌شد و مردم از خواب خود میزدند تا بوکسور محبوب خود را ببینند. این محبوبیت آن قدر زیاد بود که او سه بار به تهران آمد.

جو فریزر لعنتی

محمدعلی کلی رقبای بسیاری را از پیش رو برداشت و حریفان زیادی را شکست داد؛ اما جو فریزر حریفی متفاوت بود. اگرچه در سال 1975 در مانیل فیلیپین مبارزه‌ای نفسگیر با برد محمدعلی تمام شد؛ اما این شکست باعث نشد فریزر، کار را تمام شده بداند و مبارزات بعدی باعث شد آثار بدی برای زندگی محمدعلی رقم بخورد. آثاری که پارکینسون یکی از آنها بود.

بازنشستگی

در سال 1979 اعلام بازنشستگی کرد ولی دو سال به‌طور جسته گریخته مبارزه می‌کرد. در سال 81 با شکست مقابل بربیک به طور رسمی از دنیای بوکس کناره گرفت.

مشعل المپیک

المپیک 96 آتلانتا بهترین فرصت بود تا دنیای ورزش تجلیلی مناسب از محمدعلی صورت دهد. مشعل المپیک بعد از سپری شدن هزاران کیلومتر، در جورجیای آتلانتا به دست او داده شد تا مشعل اصلی ورزشگاه المپیک توسط او روشن شود.

لیلا

در سال 99 یعنی 18 سال بعد از جدایی رسمی محمدعلی از بوکس، لیلا کلی دختر او به سمت رشته ورزشی پدرش رفت؛ ولی محمدعلی اعتراف کرد که ورزش بوکس زنان قابل مقایسه با بوکس مردان نیست.

مرگ در بیمارستان

این بوکسور افسانه‌ای سرانجام در 74 سالگی درگذشت. او بعد از بستری شدن در بیمارستان از دنیا رفت. کلی که 32 سال با بیماری پارکینسون دست و پنجه نرم می‌کرد، از چهارشنبه هفته قبل به دلیل تنگی نفس به بیمارستان منتقل شده بود.

شکنجه قهرمان توسط همسرش!

رحمان‌علی، برادر کوچک‌تر محمدعلی کلی می‌گوید همسر محمدعلی، خانواده او را طرد کرده و اجازه نمی‌داد کسی او را ببیند و این وضعیت از بیماری محمدعلی برایش خطرناک‌تر بود. او ادامه داد: می‌دانستیم او در آستانه مرگ قرار دارد و شرایط به‌گونه‌ای شده بود که آخرین روزهای زندگی او با یک نزاع شدید خانوادگی همراه شده بود که مسبب آن هم همسر محمدعلی بود.