حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
دسته گلی برای سیرجانی ها
اتفاقات خوب در بسکتبال ایران زیاد است. لیگ برتر باشگاه های کشور با بازیهای ریز و درشت هر هفته در شهرهای مختلف جریان دارد و مثل دوره های گذشته استقبال تماشاگران در شهرستان ها بیشتر و بهتر از تهران است.
روی این اساس بازیهای تیمهای شهرستانی تا اینجای مسابقات که در آستانه مرحله پلی آف قرار داریم ، زیباتر و گرم تر دنبال شده است به طور مثال وقتی صباباتری تهران میهمان پگاه همدان در هفته پنجم بود، 3هزار تماشاگر همدانی روانه تالار شدند یا بازیهای گل گهر که در سیرجان هر هفته پای مشتاقان بسکتبال را به تالار این شهر می کشاند.
همدان ، سیرجان ، شیراز و کمی آن طرف تر گرگان که قدمت بیشتری از رقبا دارد، تماشاگران را به تالارها فرا می خوانند. در این میان کمتر کسی فکر می کرد بسکتبال در سیرجان پایگاه مردمی داشته باشد.
گل گهر سال گذشته در رقابت های لیگ دسته اول با سعید بلبل آبادی شروع کرد و امسال با عباس آقا کوچکی ادامه داد.
گل گهر سیرجان برخلاف انتظار دو بازیکن از گرجستان و امریکا در اختیار گرفت که استخدام ادی واشنگتن امریکایی همه را شگفت زده کرد. ادی با الوحده سوریه قهرمان باشگاه های آسیا شده بود و حضورش در شهر کوچک سیرجان کاملا غیرمنتظره بود.
بسکتبال سیرجان با این حرکت گامهای ارزشمندی به جلو برداشت. تلاشهای عباس آقا کوچکی برای میدان دادن به چهره های جوانی مثل مجتبی بردبار یا احیای مجدد فرزان فرهادی کاملا جای تقدیر دارد.
سیرجانی ها در آغاز حرکت نوین بسکتبال شهر نباید آنقدرها هم پرتوقع باشند و با در نظر گرفتن واقعیت ها پله ها را یکی یکی طی کنند.
مسلما بسکتبال سیرجان تا اینجای لیگ برتر به لحاظ فنی و جذب تماشاگران موفق عمل کرده است و برنامه های آینده گل گهر نیز با حمایت های مسوولان باشگاه بر کیفیت و ثبات این تیم تازه وارد در عرصه بسکتبال کشور می افزاید.
محمدرضاپور 
گفت و گو
