استالین مرد

5 مارس 1953 میلادی «استالین» دومین رهبر اتحاد جماهیر شوروی فوت کرد. استالین در سال 1879 میلادی در گرجستان دیده به جهان گشود.

کد خبر: ۹۰۱۳۳

نام اصلی او «جوگا شویلی» بود ولی پس از پیوستن به جنبش انقلابی چپ ، نام «استالین» را که معنی آن «مرد پولادین» است ، برای خود برگزید. وی که پدرش کفاش بود ، در یکی از مدارس مذهبی تفلیس به تحصیل مشغول شد. اما به دلیل نافرمانی و شرارت ، او را از مدرسه اخراج کردند. استالین در دوره تحصیل به «مارکسیسم» گرایش پیدا کرد و به حزب سوسیال دموکرات قفقاز پیوست . پس از آن که حزب مذکور به دو جناح «بلشویک» و «منشویک» انشعاب پیدا کرد، استالین به بلشویک ها پیوست و از یاران «لنین» شد. استالین در فاصله 1902 تا 1913 میلادی ، پنج بار دستگیر شد ولی در هر پنج بار از زندان فرار کرد. وی یکی از نویسندگان روزنامه «پراودا» نیز بوده البته این روزنامه در آن زمان ، روزنامه ای کوچک و کم اهمیت بود. استالین در سال 1913 به سیبری تبعید شد و قرار بود تا پایان عمر در آنجا به سر ببرد. در سال 1917 که انقلاب سوسیالیستی به وقوع پیوست ، از زندان آزاد شد و به منصب «کمیسری» رسید. استالین در جریان جنگهای 1918 تا 1920 نقش مهمی برعهده گرفت و در سال 1922 دبیر کل حزب کمونیست شد. در سال 1924 و پس مرگ لنین ، به همراه «کامنف» و «زینوویف» زمام او را به دست گرفت . سه سال بعد موفق به برکنار کردن رقبای خود «تروتسکی و زینوویف» شد و رهبر مطلق و بلامنازع اتحاد جماهیر شوروی گردید. استالین در سال 1928 ، سیاست های اقتصادی لنین را کنار گذاشت و برنامه های پنج ساله را آغاز کرد. وی سیاست اشتراکی کردن کشور را باشدت و به بهای از بین بردن جمع کثیری از مردم ، دنبال کرد. استالین برخلاف تروتسکی به انقلاب جهانی سوسیالیسم اعتقاد چندانی نداشت و به تقویت سوسیالیسم در داخل کشور اهمیت بیشتری می داد. استالین از سال 1930 تصفیه بسیار خونین حزبی را آغاز کرد و بسیاری از مخالفان خود را با بی رحمی تمام نابود کرد. در سال 1941 که حمله هیتلر به روسیه آغاز شد ، فرماندهی ارتش را نیز به عهده گرفت و در مقام مارشالی فرمانده کل قوای اتحادیه جماهیر شوروی شد. در جریان جنگ جهانی دوم تلاش زیادی برای پیروزی ارتش نازی از خود نشان داد و در کنفرانس های مختلفی که برای تعیین سرنوشت جنگ تشکیل می شد، شرکت کرد. به همین دلیل به تهران نیز آمد و در کنفرانس تهران حاضر شد. استالین تا زمان فوتش با قدرت کامل بر اتحاد جماهیر شوروی حکومت کرد و سرانجام در اثر خونریزی مغزی مرد و جسدش در مقبره لنین و در کنار جسد لنین (در میدان سرخ مسکو) دفن شد. استالین در زمان حیاتش تا حد پرستش مورد چاپلوسی و مداهنه قرار گرفت اما بعد از مرگش جانشینان او ، وی را متهم به انواع ستمگری نمودند و سیاست ضداستالینی در پیش گرفتند. این سیاست تا آنجا پیش رفت که جسد او را از مقبره لنین بیرون آوردند و در قبرستان قهرمانان دفن کردند.