مدرسه دردست بچه ها
گچ سفید روی تخته سیاه حروف را ترسیم می کند. حرفها به هم وصل می شوند تا کلمه ها را بسازند و کلمات کنار هم به جمله ای می رسند: اجرای طرح مدرسه دانش آموز محور.
اگر گرد گچ روی خاطرات شما از دوران مدرسه تان هم نشسته باشد باز هم شنیدن عبارت بالا مساوی است با تصویری دور از یک آرزو، یک رویا؛ دقیق که شوید.
آدمهای زیادی را می بینید درست مثل خودتان که روزگاری دور، دلشان می خواست یک روز، فقط یک روز جای مدیر مدرسه شان باشند، یا حتی ناظم ، شاید هم معلم ادبیات یا زیست شناسی . اصلا شاید بعضی ها آرزویشان این بود که معلم صدایشان کند.
لازم نیست حتما آدم نوستالژیکی باشید تا تب و تاب روزهای مدرسه باز هوایی تان کند برای درس خواندن و پشت نیمکت نشستن.
دوران مدرسه ، کوتاه یا بلند برای اغلب ما آدمها دوست داشتنی است و به نوعی خاطره انگیز. 12سال کم نیست و خیلی از ما 12سال از عمرمان را پشت دیوارهای بلند مدرسه زندگی کردیم. تا امروز که می بینیم آرزویمان رنگ حقیقت به خود گرفته است.
بچه های دبیرستان دخترانه حجاب شهر ری پس از سالها، به آرزوی خیلی ها رنگ داده اند.صبح است ، زنگ اول! و هنوز صدای بچه ها در گوش کلاسها می پیچد و نگاهشان روی تخته سیاه زوم می کند به چهره آشنای کسی که روی صندلی معلم نشسته است.
شاید بغل دستی شان باشد، شاید هم نفر جلویی ، همان که عینک می زند و همیشه سرش توی درس و کتاب است .صبح است ، زنگ اول! و بچه ها به حرفهای معلم یکروزه شان گوش می دهند. دقیقه ها که می گذرند، بچه ها بیشتر به کار معلم جدید دل می دهند.
حالا مثل همیشه از حرفهای معلم یادداشت برمی دارند، اجازه می گیرند و سوال می پرسند. گرچه یک نگاه هم به گوشه ای که معلم خودشان ایستاده دارند. معلمی که می گوید پس از 17سال تدریس ، این اولین باری است که اداره کلاس را به صورت کامل به بچه ها سپرده است.
زینب صداقت ، دبیر زیست شناسی این دبیرستان و مسوول شورای دانش آموزی ، در ادامه در باره اجرای طرح مدرسه دانش آموز محور می گوید: همانطور که می دانید، شورای دانش آموزی قرار است در جهت بهبودی کیفی و کمی مدرسه از نظر آموزشی، اخلاقی ، فرهنگی ، تفریحی با کادر مدرسه بویژه مدیر دبیرستان همیاری کند. یکی از کارهایی که در مدارس دیگر هم اجرا شده و به نظر ما طرح مفید و قابل قبولی است ، همین طرح مدرسه دانش آموز محور است.
البته در این طرح ، اصل مطلب این است که باید بچه هایی را که به نوعی مشکل دارند، انتخاب کنیم که این طرح را اجرا کنند. یعنی در سمت مقابل و در جایگاه مسوولان مدرسه قرار بگیرند تا احساس مسوولیت کنند.تا از نزدیک ببینند که اداره یک مدرسه چقدر وقت و انرژی لازم دارد.
منتهی چون این طرح برای اولین بار در مدرسه ما اجرا می شد، ما تصمیم گرفتیم برای مرحله اول و به صورت آزمایشی اجرای این طرح را به دانش آموزان خوب و فعال مدرسه واگذار کنیم تا هم تجربه کسب کرده باشیم و هم این مسوولیت پذیری تشویقی برای بچه هایی که رتبه های اول تا سوم را در امتحانات کسب کرده اند، باشد.
مثلا بچه هایی که معلم می شوند به جای همکارهای ما سر کلاس درس جدیدی را تدریس می کنند، دانش آموزانی هستند که بنا به نظر معلم در آن درس در سطح بالایی قرار دارند.
مسوول شورای دانش آموزی دبیرستان حجاب ادامه می دهد : در مجموع طی هفته گذشته این دانش آموزان برای اجرای طرح پیشنهادی شورای دانش آموزی انتخاب شدند، برای تک تک آنها ابلاغ صادر کردیم ، حکم انتصاب دادیم و زمان فعالیتشان را مشخص کردیم.
اگر بچه ها جزو گروه کادر مدرسه هستند، مثل مدیر و ناظم زمان فعالیت آنها یک روز کامل است و اگر معلم هستند، برای تدریس در همان یک ساعت درسی حکم گرفته اند. قبلا با همکارها اجرای این طرح هماهنگ شده است.
یعنی هر جانشینی با دبیر مربوطه هماهنگ کرده که چه مبحثی باید در کلاس تدریس شود. این دانش آموزان انتخاب شده ، سر کلاس اختیار تام دارند و حتی حضور و غیاب و پرسش از بچه ها هم به عهده آنهاست. البته دوستان همکار هم سرکلاس هستند. انتهای کار هم معلمها به جانشینان خودشان امتیاز می دهند.
ان شاءالله اگر نتیجه این طرح آزمایشی امروز خوب باشد، پس از عید ما طرح اصلی را اجرا می کنیم و مدرسه را یک روز به دست بچه هایی که یک مقدار مشکل دارند (موارد اخلاقی یا درسی) می سپاریم.
"محیا ابوال شیخی ، 16ساله کلاس سوم ریاضی ، مدیر امروز دبیرستان و جانشین خانم رضایی گلپایگانی مدیریت اصلی مجموعه ، داخل دفتر مدرسه پشت میز مدیر نشسته و می گوید: پارسال رئیس شورای دانش آموزی مدرسه بودم.
امسال هم در حکمی که به من دادند، به عنوان جانشین مدیر مدرسه انتخاب شده ام. مسوولیتی که امروز به عهده گرفته ام ، از تمام تجربه های من در طول دوران تحصیلم سنگین تر است. چون اداره کل مدرسه را به من سپرده اند و من تقریبا با تمام کارهایی که در مدرسه انجام می شود، مرتبط هستم.
ابوال شیخی با آرامش ادامه می دهد: من همیشه فکر می کردم مدیر یک مدرسه یا یک مجموعه هماهنگ کننده تمام کارهای آن مجموعه است. امروز هم در حقیقت به درستی این عقیده رسیدم. از صبح که آمدیم ، زنگ مدرسه را زدیم ، بچه ها به صف شدند، راجع به طرح امروز توضیحاتی داده شد و بچه ها به کلاس رفتند.
دم در سالن ، بچه هایی که امروز جانشین ناظمهای ما بودند، موارد انضباطی بچه ها را چک می کردند، مثل دیدن ناخن چون روز شنبه بود. در کل اجرای این طرح به آشنا شدن دانش آموزان مدرسه با مسوولیت های مختلف در مدرسه کمک می کند. مثلا دفتردار یک مدرسه کسی است که بچه ها زیاد با او در ارتباط نیستند و او را نمی شناسند.
اما امروز که یکی از دوستان آنها عهده دار مسوولیت دفترداری شده ،بچه ها با این شغل هم ارتباط برقرار کرده اند."تعجب نکنید؛ اما اینجا هم یک مدرسه است. با کلاسهایی قدیمی ، محصور در حصار خاطره هزاران دانش آموز. اما امروز برای همه دانش آموزان این مدرسه به یک خاطره تبدیل شده است.
محمدرضا مقدادی ، کارشناس مشاوره و مسوول هسته مشاوره ناحیه 2شهرری نیز در این باره می گوید: قصد ما از اجرای این برنامه ، یک طرح سمبلیک و نمایشی نیست.
چراکه با توجه به پیشرفت تعلیم و تربیت و اصول روانشناختی در این امر ، به اینجا رسیده ایم که آن شکل قدیمی آموزش به صورت کلاسیک دیگر برای بچه ها بازدهی ندارد؛ چراکه تمدن زاده اوقات فراغت است و بیشتر باید اوقات فراغت بچه ها را پربار کنیم که این امر با کشف استعداد و شخصیت بچه ها امکان پذیر است.
قطعا بچه ها در سمتهایی که امروز در مدرسه به عهده گرفته اند، طرح هدفمندی را دنبال می کنند.این مشاور باسابقه در ادامه می گوید: در نظر اول ، اجرای این طرح در این مدرسه برای ما مسوولان آموزش و پرورش ناباورانه بود؛ ولی می بینیم که بچه ها توانایی زیادی دارند تا در مدرسه طرحی نو دراندازند.
دانش آموز فراگیر ما یک عنصر پویا و فعال است. من مدرسه را امروز از خیلی مدرسه هایی که به شیوه معمول و عادی اداره می شوند آرام تر دیدم و این نشانه همکاری صمیمانه دانش آموزان با مسوولان مدرسه است.
در هر حال علاقه و گرایش آموزش و پرورش به این است که دانش آموزان در این طرح یکروزه ای که اجرا می شود، به ما فرهنگیان ، مدیران و مشاوران پیشنهادهایی را به صورت عملی ارائه بدهند.
الزاما لازم نیست بچه ها همان کاری را که دبیر محترمشان انجام می دهد اجرا کنند؛ بلکه می توانند راههای جدیدی را نیز امتحان کنند تا در بعضی قسمتها تغییراتی به وجود بیاید.
یعنی دانش آموزان می توانند از این فضای مشارکتی که در زمینه بهبود امور آموزشی و پرورشی و مشاوره و حتی عمرانی مدرسه ایجاد شده ، استفاده کنند.وی همچنین می افزاید: تعریف آموزش و پرورش در دوران فعلی آموزش و پرورش مشارکتی است.
آموزش و پرورش مشارکتی یعنی این که دانش آموز فراگیر ما در آن عنصر فعال است و معلم نقش راهنما را دارد. در هرحال من فکر می کنم که این کار هم به اجتماعی شدن هرچه بیشتر بچه ها کمک می کند.
هم برای ایجاد بهداشت روانی از طریق کم شدن اضطراب و استرس مخصوصا بین دانش آموزان دختر موثر است.مدرسه یعنی صدای زنگ ساعت ، روزهای کوتاه ماه مهر و سرود آشنای همشاگردی سلام.
یعنی هنرنمایی گچهای رنگی روی تن سیاه تخته. یعنی درس ، امتحان و شب بیداری. اما بالاخره یک روز درس ها هم تمام می شوند، دوران مدرسه به انتها می رسد و بچه های امروز هم بزرگ می شوند.
مانند تمام پدر و مادرهایی که به یاد می آورند روزگاری دور، پشت نیمکت های چوبی می نشستند. بچه ها بزرگ می شوند و پیر می شوند اما همیشه حسرتشان را به خاطر می آورند: کاش یک روز، فقط یک روز مدرسه دست بچه ها بود.
مینا مولایی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)
«رسوایی خیخون»، ننگ ابدی آلمان و اتریش شد
گفت و گو
