در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پا به عدم تعهد
مخالفت هند با برنامه های هسته ای ایران که تحت فشار امریکا و بدون توجه به روابط سنتی تهران - دهلی صورت گرفت ، احزاب چپ و گروههای مخالف دولت را بر آن داشت تا از نخست وزیر این کشور برای این اقدام توضیح بخواهند.
پیرمحمد ملازهی ، کارشناس مسائل آسیا در گفتگو با خبرنگار «جام جم» بر این باور است که در صورت نبود توضیحات قانع کننده از سوی نخست وزیر ، احزاب مخالف می توانند زمینه را برای سقوط یا تضعیف دولت مهیا کنند.
واکنش احزاب مخالف هند در مورد بحث برنامه های هسته ای ایران و مخالفت دولت این کشور با آن را چگونه ارزیابی می کنید؛
حقیقت آن است که دولت هند بر اساس محاسبات خاص خود که منافع ملی این کشور به شمار می آید ، تصمیم گرفت تا دراین باره اعلام مخالفت کند و این در حالی است که بسیاری از احزاب چپ و نیروهای اسلامی با چنین تصمیمی مخالفند. هندوستان با توجه به این که از جمله اولین بنیانگذاران جنبش عدم تعهد است ، همواره مواضعی در جهت حمایت از کشورهای جهان سوم و طرفهای ضعیف اتخاذ می کرد و این اولین بار است که این کشور برخلاف انتظاری که از آن به عنوان محوری از محورهای عدم تعهد می رفت ، عمل کرد. این در حالی است که احزاب مخالف معتقدند این کشور باید اعتبار خود را حفظ کند و مواضع اصولی خود را تحت فشار امریکا و اروپا تغییر ندهد اما استراتژی دولت ائتلاف مترقی متحد به رهبری حزب کنگره در قبال امریکا به تلاش این کشور برای تبدیل شدن به قدرتی تاثیرگذار در منطقه و سطح بین الملل برمی گردد. همچنین هندوستان انتظار دارد تا با گسترش شورای امنیت به عضویت این شورا درآید و از این لحاظ بر رای امریکا حساب می کند.اما محاسبات احزاب با محاسبات مان موهان سینگ ، نخست وزیر هند در تضاد است.
آیا این تضاد محاسبات برای دولت هند تهدید به شمار می رود؛
این تضاد از این جهت قابل اهمیت است که اگر احزاب ائتلافی از صحنه کنار بروند احتمال سقوط دولت به وجود می آید و از این رو نخست وزیر برای ارائه توضیح در لوک سبها (مجلس نمایندگان هند) حاضر شده است تا توضیح دهد براساس چه منافعی در تعامل با امریکا علیه ایران رای داده است . اگر این منافع قانع کننده باشد خطر سقوط دولت برطرف می شود اما اگر دولت نتواند مخالفان را قانع کند حتی اگر با کنار کشیدن آنها دولت سقوط نکند بسیار ضعیف خواهد شد.
آیا رای هند در قبال ایران می تواند به نوعی بیانگر خروج غیررسمی این کشور از جنبش عدم تعهد باشد؛
خیر فکر نمی کنم چرا که هندی ها مسائل عدم تعهد را با مساله شورای حکام جدا کرده اند و ارتباطی بین آن نمی بینند. تبلیغات علیه ایران آنچنان سنگین بود که تنها 3 کشور به ایران در این باره رای مثبت دادند و 27 کشور رای منفی در قبال برنامه های هسته ای صلح آمیز ایران اتخاذ کردند و این تبلیغات را پذیرفتند. از این رو این موضع برای هند به عنوان کشوری غیر متعهد پذیرفته شده است و هندی ها با توجه به این موضع قانع شده اند.
آیا احزاب مخالف می توانند از تکرار چنین رویه ای خودداری کنند؛
نه متاسفانه این طور نیست ، استراتژی کلی هند تبدیل شدن به قدرتی منطقه ای و جهانی است و برای این منظور توسعه اقتصادی و تکنولوژی پیشرفته برای هند مورد نیاز است که هر دو این مورد در دسترس غربی ها و امریکایی هاست و به این منظور این مخالفت ها نمی توانند چندان تاثیرگذار باشد چرا که با منافع ملی هند در تضاد است.
کتایون مافی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
