برای نقش و نه جایزه

«اوه برادر،‌ تو کجایی؟» محصول سال 2000، اولین همکاری مشترک آنها بود. می‌توان گفت به نوعی، با همین فیلم بود که برادران کوئن در دنیای سینما و در بین منتقدان، جایگاه ویژه‌ای پیدا کردند. داستان این درام ماجراجویانه در سال 1937 و در حوالی می‌سی‌سی‌پی رخ می‌دهد. در دورانی که رکود اقتصادی خاک آمریکا را دربرگرفته بود، سه زندانی فراری تلاش می‌کنند به روزگاری خوب و خوش دست پیدا کنند. منظومه بلند و کلاسیک هومر به نام اودیسه، الهام‌بخش داستان این فیلم بود. سه سال بعد و در سال 2003، کوئن‌ها در فیلم «بی‌رحمی تحمل‌پذیر» دوباره سراغ کلونی رفتند. داستان این کمدی رومانتیک در زمان حال اتفاق می‌افتاد و فیلمنامه‌اش درباره طلاق و وکلای حقوقی بود. نگاه هجوآمیز سازندگان فیلم، به این موضوع رنگ و بوی تازه‌ای داده بود. زمانی که برادران کوئن در سال 2007 درام دلهره‌آور و اسکاری «سرزمینی برای پیرمردها نیست» را ساختند، همه می‌دانستند که کلونی جایی در آن نخواهد داشت. حال و هوای فیلم،‌ کاملا متفاوت از خلق و خوی این بازیگر بود و او علاقه‌ای به حضور در این نوع داستان‌های موش و گربه بازی نداشت.

یک سال بعد، کلونی در «بعد از خواندن بسوزان» بازی کرد. این کمدی سیاه، به زندگی و فعالیت‌های چند تحلیلگر سازمان سیا می‌پرداخت و کلونی را در اوج بازیگری به نمایش گذاشت. اما این بار هم بازی یکدست و جذاب بازیگر نتوانست نامزدی جایزه اسکار را برایش به ارمغان آورد. منتقدان سینمایی می‌گویند کوئن‌ها با کمدی‌های تلخ و سیاه خود مورد پسند و رضایت اعضای آکادمی اسکار قرار می‌گیرند و کلونی معمولا بازیگر این دسته از فیلم‌های ان دو برادر فیلمساز نیست. این در حالی است که خود کلونی هم بر این نکته تاکید می‌کند که نه برای نامزد شدن در رشته بهترین بازیگر مرد که به خاطر فیلمنامه‌های جذاب،‌ کاراکترهای قوی و کارگردانی بی‌عیب و نقص کوئن‌هاست که در فیلم‌های آنان ظاهر می‌شود. در تازه‌ترین فیلم برادران کوئن «درود بر سزار» که اتفاقا فیلم پرکاراکتر و پر بازیگری هم هست. کلونی نقش سوپراستار نیمه احمقی را دارد که می‌خواهد با موج موجود در جامعه هنری همراهی کرده و در یک اکشن تاریخی پرخرج نقش اصلی را به عهده بگیرد.