امان نامه شمر
شمربن ذی الجوشن با حضرت ام البنین مادر حضرت ابوالفضل از یک قبیله بود و خویشاوندی نزدیک داشت.
او کوشید از حربه خویشاوندی استفاده کند و با دادن امان به حضرت عباس ع و برادرانش که در سپاه اباعبدالله ع بودند ، در لشگر حسینی شکاف و تفرقه ایجاد کند لذا به سمت اردوگاه حسینی آمد و حضرت عباس بن علی ع و برادرانش را فراخواند تا «امان» را به ایشان ابلاغ کند. آن حضرت و برادران بزرگوارش پاسخ ندادند. امام حسین ع خطاب به برادر فرمودند: گرچه او فرد فاسق و بدکاری است ، لکن جوابش را بدهید. به هر حال او یکی از دایی های شماست . عباس و برادرانش اطاعت کردند و در پاسخ شمر فرمودند: چکار داری؛ شمر عرض کرد: ای خواهرزادگانم ! شما در امان هستید ، پس خودتان را همراه برادرتان حسین ع به کشتن ندهید و از امیرالمومنین یزیدبن معاویه اطاعت کنید. حضرت ابوالفضل در پاسخ فرمود: 2 دستت بریده باد ، لعنت بر آن امانی که برای ما آورده ای. ای دشمن خدا! آیا به ما می گویی برادر و مولایمان حسین ع پسر فاطمه س را رها کنیم و به فرمان ملعونان و ملعون زادگان تن دهیم؛ آنان با قاطعیت پاسخ شمر را دادند و او نیز شکست خورده و خشمگین به اردوگاه خود بازگشت .
گفت و گو
